حركت به سوي انتزاع در دو روايت كلامي و تصويري بررسي صحنۀ آغازين بوف كور و نقاشي انتزاعي كاندينسكي

اين مقاله مطالعه‌اي بينامتني است كه به بررسي وجوه همانندي بوف كور به‌عنوان آغازگر داستان مدرن فارسي و نقاشي انتزاعي/آبستره واسيلي كاندينسكي و چگونگي كاركرد لايۀ حسي - ادراكي در آن‌ها مي‌پردازد. اين مشابهت را بين صحنه‌ آغازين بوف كور و شروع هنر انتزاعي واسيلي كاندينسكي كه خود او توصيف نموده، نشان مي‌دهد؛ با هدف مطالعۀ بوف كور به‌عنوان يك «درون‌متن» يعني متني كه حضور متون ديگر را منعكس مي‌كند. كاندينسكي، كه يكي از آغازگران هنر انتزاعي است، از معروف‌ترين و اثرگذارترين هنرمندان سده‌ بيستم است و صادق هدايت نيز نويسنده‌اي مشهور در ادبيات ايران و جهان است. نتايج پژوهش مشابهتي را درشروع آفرينش هنر كلامي (داستان بوف كور) و خلق هنر ديداري (نقاشي كاندينسكي) نشان مي‌دهد كه حركت به سوي انتزاع را رقم مي‌زند. اين حركت در هر دو هنر با مكاشفه‌اي آغاز مي‌شود كه نور در آن نقش اساسي دارد و در هر دو، آنچه براي سوژه لذت‌بخش است، دور شدن از واقعيت است و اين امر ريشه در وجه انتقادي بوف كور و هنر كاندينسكي دارد.