سلفيه جهادي و تكفير شيعه بر مبناي عدالت صحابه: بررسي انتقادي

مسئله جايگاه و عدالت صحابه از مهم‌ترين بحث‌هاي اعتقادي ميان اهل سنت و شيعيان است. زرقاوي، از رهبران سلفيه جهادي، به تبعيت از عموم اهل سنت با توسعه در شمول صحابي و برداشت‌هاي سطحي و تفسير به رأي از ظاهر برخي آيات قرآن و احاديث نبي اكرم (ص)، به اثبات عدالت صحابه بر اساس كتاب و سنت معتقد مي‌شود. اما به دنبال يافتن دستاويزي براي تكفير شيعه، چنين استدلال مي‌كند كه عدالت صحابه به نص آيات الاهي و روايات نبوي ثابت است. بنابراين، انكار عدالت صحابه، مستلزم انكار كتاب و سنت و در نتيجه خروج از دين است و شيعيان را با اتهام اين انكار تكفير كرده، به جهاد با آنان حكم مي‌كند. بررسي آيات و روايات، نه‌تنها ادعاي اثبات عدالت صحابه را رد مي‌كند، بلكه نصوص شرعي در جرح صحابه بسيار است. از سوي ديگر، با فرض پذيرش دلالت آيات و روايات بر عدالت صحابه، انكار عدالت صحابه موجب خروج از دين و مجوز تكفير نيست، زيرا موانع تكفير نظير ضروري‌بودن موضوع انكارشده، وجود يقين، قابليت تأويل و جهل در نظر گرفته نشده است. بنابراين، تكفير شيعه در صورتي جايز است كه انكار عدالت صحابه مستلزم انكار عامدانه و آگاهانه كتاب و سنت باشد و به نقض شهادتين يا ضروريات دين منجر شود و خروج از دين تلقي گردد.