جايگاه و ارتباط شريعت، طريقت و حقيقت از منظر صائن‌الدين بن تركه

ابن‌تركه از عالماني است كه تحت تأثير گرايش‌هاي عرفاني خويش درباره موضوع «شريعت»، «طريقت» و «حقيقت» بحث كرده است. تعيين جايگاه سه اصطلاح مذكور، و ارتباط ميانشان و چگونگي تبيين تعاليم ديني بر پايه‌اش، از مباحث كانوني او است. تحقيق حاضر با روش توصيفي‌تحليلي، درباره جايگاه و ارتباط شريعت، طريقت و حقيقت و مراتب هر يك، و نيز نگرش عرفاني ابن‌تركه به تعاليم ديني بحث مي‌كند و در آخر رويكرد وي درباره همخواني آموزه‌هاي عرفاني با كتاب و سنت، و ضرورت التزام به ظواهر شرع را مي‌كاود. نتايج تحقيق حاكي از آن است كه او سه اصطلاح مذكور را مراتب يك حقيقت مي‌داند و ضمن تلفيق آن سه، با رويكرد عرفاني، تعاليم ديني را تحليل و بررسي مي‌كند. همچنين، منشأ آموزه‌هاي عرفاني ناب را فقط در كتاب و سنت مي‌بيند و پاي‌بندي به شريعت را در همه حال ضروري مي‌داند.