سطحي‌نگري سلفيه معاصر در تفسير متون ديني و پيامدهاي اجتماعي آن

رويكرد قشري سلفيه، به‌ويژه سلفيه معاصر، در تفسير متون ديني، پيامدهاي اجتماعي و سياسي زيانباري براي جامعه اسلامي و نيز جامعه جهاني در پي داشته است. در عرصه اجتماعي، شبهه‌افكني در اعتقادات درون جوامع اسلامي، تشديد اختلافات مذهبي و فرقه‌اي، تكفير گسترده مخالفان، ترويج تحجرگرايي، مخالفت با تقريب مذاهب اسلامي و در نتيجه جلوگيري از شكل‌گيري امت اسلامي از مهم‌ترين اين پيامدها است. اين پژوهش، با استفاده از روش توصيفي‌تحليلي بر اساس تحليل گفتمان، با مطالعه و بررسي آثار علمي دانشمندان بزرگ سلفيه و پي‌گيري اقدامات عملي‌شان در جامعه اسلامي به اين نتيجه مي‌رسد كه تفسير سطحي، بدون ضابطه و انحصارگرايانه سلفيه افراطي از مفاهيم محوري اسلام مانند «توحيد»، «ايمان»، «شرك»، «كفر» و «بدعت»، بن‌مايه تفرقه و عامل اصلي فرقه‌سازي درون‌مذهبي و تشكيل گروه‌هاي تكفيري بوده و در نتيجه زمينه و بستر سناريوي اسلام‌هراسي را در جهان، بيش از پيش، فراهم كرده است.