اثر غيرخطي نهادها و وفور منابع طبيعي بر رشد اقتصادي هشت كشور اسلامي در حال توسعه (رهيافت الگوي انتقال ملايم در داده‌هاي تابلويي)

هدف: نيل به رشد اقتصادي مطلوب و پايدار يكي از اهداف مهم نظام اقتصادي محسوب مي‌شود. در اين راستا نظريه‌هاي پايه رشد اقتصادي بر نهاده‌هاي سرمايه فيزيكي و انساني به عنوان عوامل مؤثر بر رشد اقتصادي تأكيد داشتند اما نهادگرايان عواملي نظير نهادها و مديريت منابع طبيعي را براي رشد اقتصادي مطلوب و مناسب مهم و حائز اهميت قلمداد مي‌كنند. روش: در اين پژوهش تأثير شاخص كلي حكمراني خوب و وفور منابع طبيعي بر رشد اقتصادي هشت كشور اسلامي در حال توسعه با بهره‌گيري از الگوي انتقال ملايم در داده‌هاي تابلويي طي سال‌هاي 2019-1996 مورد آزمون قرار گرفت. يافته‌ها: نتايج تخمين مدل بيانگر وجود ارتباط غيرخطي از نوع انتقال ملايم لجستيكي بين شاخص حكمراني خوب و وفور منابع طبيعي با رشد اقتصادي در اين گروه از كشورها بوده است. همچنين در هر دو بخش خطي و غيرخطي تأثيرگذاري متغيرهاي حكمراني خوب و وفور منابع طبيعي بر رشد اقتصادي 8 كشور اسلامي درحال توسعه افزايش و سرعت انتقال مدل برابر با 1/46 است. ساير متغيرهاي توضيحي انباشت سرمايه فيزيكي، سرمايه انساني و سرمايه‌گذاري مستقيم خارجي بر رشد اقتصادي نيز در هر دو بخش مثبت و معنا‌دار است. نتيجه‌گيري: در سطوح بالاي حكمراني (سطوح پايين فساد و مقررات زايد و محدوديت‌هاي سياسي و سطوح بالاي ثبات سياسي و حاكميت قانون و اثربخشي دولت) كه كيفيت نهادها نيز در سطح بالايي است، تمامي مؤلفه‌هاي حكمراني خوب باعث جذب سرمايه‌گذاري‌هاي داخلي و خارجي گرديده و موجب تسريع در نرخ رشد اقتصادي مي‌شوند.