ارزيابي تاب‌آوري و توان اكولوژيكي شهر در برابر زلزله با تأكيد بر مؤلفه‌هاي محيطي، مطالعه موردي: منطقه 3 شهر تهران

هدف پژوهش حاضر ارزيابي ميزان تاب آوري و توان اكولوژيكي منطقه ۳ شهر تهران در برابر زلزله با رويكردهاي نوين و با استفاده از مؤلفه هاي طبيعي بوده است. روش انجام پژوهش توصيفي - تحليلي بوده و معيارهاي مؤثر در ارزيابي ميزان تاب آوري با استفاده از مطالعات كتابخانه اي و نظرات كارشناسان تعيين شدند. به منظور ارزيابي ميزان تاب آوري و توان اكولوژيكي از هشت معيار اصلي (شيب، جهات شيب سازندهاي زمين شناسي نوع ،گسل فاصله از بستر رودخانه ها، فاصله از مسير قنات ها، كاربري اراضي و فاصله از اراضي ناپايدار به لحاظ (شهرسازي) و ۳۸ زيرمعيار استفاده گرديد. معيارها با استفاده از مدل ANP در رويكردي تلفيقي با GIS مورد تحليل قرار گرفتند ارزيابي تاب آوري در مقابل تهديد و برآورد توان اكولوژيكي با تكيه بر مولفه هاي محيطي و استفاده از مدل ANP در رويكردي تلفيقي با GIS جهت ارزيابي ميزان تاب آوري و توان اكولوژي نوآوري اين مطالعه مي.باشد. يافتههاي پژوهش نشان داد كه ۴۱/۷۲ درصد از پهنه منطقه ۳ شهر تهران از تاب آوري و توان اكولوژيكي خيلي زياد( كه بيشتر در محلات كاووسيه، امانيه، داووديه و چالهز)، ۱۲/۳۶ درصد از تاب آوري و توان اكولوژيكي زياد (كه بيشتر در محلات ،امانيه، داووديه و احتشاميه) 13/80درصد از تاب آوري و توان اكولوژيكي متوسط (كه بيشتر در محله امانيه) ۸/۱۱ درصد از تاب آوري و توان اكولوژيكي كم (كه بيشتر در محلات ده ونك و داووديه) و ۲۳/۹۸ درصد از تاب آوري و توان اكولوژيكي خيلي كم (كه بيش تر در سطح محلات ده ونك، حسن آباد زرگنده، درب دوم، قلهك و رستم آباد) در برابر زلزله برخوردار است.