تحليل لايه‌هاي موسيقايي مهدوي‌ سروده‌هاي بختياري

مهدوي‌سروده‌هاي معاصر غالباً به دليل پرداختن به انديشه‌هاي آزادي‌خواهانه، دادخواهي، ستيز با ستم و ترسيم جامعۀ آرماني، از گيراترين و ارزشمند‌ترين انواع ادب پايداري و گونۀ آييني به شمار مي‌آيند. پرداختن به مهدويّت و انتظار، بعد از انقلاب اسلامي به دليل رويكرد ايدئولوژيك حاكم بر انقلاب، به يك بن‌مايۀ پر‌رنگ در فضاي شعر و ادبيّات ايران تبديل شد. شاعران بختياري نيز متأثر از فضاي حاكم بر شعر اين دوره و همچنين به دليل باورمندي ايلوندان به آموزه‌هاي شيعي، به سرودن اشعار مهدوي پرداختند. تعداد مهدوي‌سروده‌هاي بررسي‌شده در اين پژوهش، سي و يك سروده از هجده شاعر گويشي‌سراي بختياري است كه همگي در قالب كلاسيك سروده شده‌ و به چاپ رسيده‌اند. در پژوهش حاضر، لايه‌هاي موسيقايي مهدوي‌سروده‌هاي بختياري بررسي و تأثير زيبايي‌شناسي اين لايه‌ها‌ بر كلان‌لايه تحليل شده‌است. نتايج تحقيق نشان مي‌دهد كه شاعران بختياري در هنگام بهره‌گيري از امكانات صوتي و موسيقايي زبان، علاوه بر كاركرد تزييني، به نقش‌مندي آواها و پيوند آن‌ها با موضوع توجّه جدّي داشته‌اند. در مهدوي‌سروده‌هاي بختياري، هر سه سطح موسيقي بيروني، دروني و كناري به فراخور درونمايه و متناسب با موضوع به كار گرفته‌شده‌اند.