فراواني و خصوصيات باليني ضايعات استخوان فك در يك دوره‌ي 7 ساله

مقدمه: استخوان فكين مي‌تواند در معرض انواع بيماري‌هاي ژنتيكي، متابوليك، التهابي تومورال و كيستيك قرار گيرد. آگاهي از فراواني، خصوصيات باليني، دموگرافيك اين ضايعات مي‌تواند در تشخيص صحيح اين ضايعات و درمان مناسب آن‌ها مفيد باشد. مطالعه‌ي حاضر با هدف تعيين خصوصيات باليني و دموگرافيك ضايعات فكين در يك دوره‌ي هفت ‌ساله در اصفهان انجام شد. مواد و روش‌ها: اين مطالعه‌ي توصيفي- تحليلي از نوع گذشته‌نگر، بر روي 370 پرونده‌ي موجود در آرشيو بخش پاتولوژي دانشكده‌ي دندان‌پزشكي دانشگاه آزاد اسلامي واحد اصفهان (خوراسگان) طي سال‌هاي 1390-1397 انجام شد. اطلاعات دموگرافيك، باليني و تشخيص هيستوپاتولوژي ضايعات از پرونده استخراج و در چك‌ليست ثبت شد. سپس داده‌ها به صورت توصيفي بيان و با آزمون آماري ANOVA و Chi- Squareتجزيه و تحليل شدند (0.05 = α). يافته‌ها: فراواني نسبي ضايعات داخل استخواني، 28.6 درصد (106 مورد) شامل 41.5 درصد در زنان و 58.4 درصد در مردان به دست آمد (0.05 p value ). ميانگين سني 35.96 در آقايان و 33.70 در خانم‌ها بود (0.05 p value ). تورم به عنوان تنها نشانه‌ي باليني گزارش شده (در ۱۵ درصد موارد) بود. ضايعات، بيشتر در فك پايين (0.05 p value ) و در سمت راست ديده شد. از 106 پرونده‌ي مورد بررسي، به طور كلي 73 مورد كيست ادونتوژنيك، 19 مورد ضايعات التهابي و فيبرواسئوس، 9 مورد تومور ادونتوژنيك، 2 مورد تومور خوش‌خيم غير ادونتوژنيك و 3 مورد كيست غير ادونتوژنيك بود. كيست پري‌اپيكال و كيست دانتي‌ژور شايع‌ترين بودند. نتيجه‌گيري: نتايج مطالعه‌ي حاضر نشان داد، ضايعات داخل استخواني بيشتر در آقايان و در سمت راست فك پايين ديده شد. تفاوت توزيع اين ضايعات با مطالعات مشابه بيانگر تفاوت جغرافيايي در بروز ضايعات بود كه نياز به تحقيق و بررسي بيشتر دارد.