بررسي ميزان آگاهي دانشجويان دندان‌پزشكي عمومي 14 شهر ايران پيرامون ضايعات اندودنتيك- پريودنتال

مقدمه: التهاب و عفونت، از پالپ دندان به بافت پريودنشيوم و از پريودنشيوم به پالپ منتقل مي‌شود. با توجه به چالش‌بر‌انگيز بودن تشخيص ضايعات اندودنتيك- پريودنتال و اهميت درمان مناسب به جهت بهبود پروگنوز دندان، اين مطالعه با هدف ارزيابي ميزان آگاهي دانشجويان دندان‌پزشكي پيرامون تشخيص ضايعات پالپ و پريودنتال انجام شد. مواد و روش‌ها: در اين مطالعه‌ي مشاهده‌اي تحليلي، پرسش‌نامه‌اي جهت بررسي آگاهي پيرامون ضايعات پالپ و پري‌اپيكال در سه حيطه‌ي آگاهي نظري، آگاهي در زمينه‌ي تشخيص و آگاهي در زمينه‌ي درمان در نيم‌سال دوم سال تحصيلي 1400-1399 طراحي و توسط 400 نفر از دانشجويان دندان‌پزشكي به عنوان نماينده از 15 شهر ايران تكميل شد. آناليز داده‌ها با آزمون‌هاي Friedman، Wilcoxon، Mann-Whitney انجام شد (0.05 = α). يافته‌ها: درصد پاسخگويي صحيح دانشجويان دندان‌پزشكي به سؤالات مربوط به آگاهي نظري، 18.39 ± 65.70، درصد پاسخگويي صحيح به سؤالات آگاهي تشخيص دانشجويان، 33.28 ± 50.75، درصد پاسخگويي صحيح به سؤالات آگاهي درمان، 23.93 ± 52.13 و درصد پاسخگويي صحيح به سؤالات آگاهي در كل، 16.35 ± 56.68 بوده است، كه از لحاظ آماري اين تفاوت در ميزان آگاهي در سه حيطه‌ي مورد بررسي معني‌دار است (0.001 p value ). نتيجه‌گيري: در مطالعه‌ي حاضر نشان داده شد، بيشترين ميزان آگاهي مناسب در دانشجويان، در حيطه‌ي آگاهي نظري ضايعات اندودنتيك- پريودنتال و كم‌ترين آگاهي مناسب، در زمينه‌ي تشخيص اين بيماري‌ها مي‌باشد. آگاهي كلي دانشجويان در اين مطالعه نسبت به ضايعات اندودنتيك- پريودنتال متوسط نشان داده شد.