بررسي كانال‌هاي تغذيه‌اي قدام منديبل در مراجعين به بخش راديولوژي با توموگرافي كامپيوتري پرتوي مخروطي

مقدمه: كانال‌هاي تغذيه‌اي در قدام منديبل از شاخه‌ي اينسايزيوي عصب تحتاني منشأ گرفته كه آسيب‌هاي جراحي به آن‌ها مي‌تواند باعث خون‌ريزي بيشتر و بي‌حسي بعد از عمل شود. هدف از اين مطالعه، بررسي حضور و محل آناتوميكي اين كانال‌ها به وسيله‌ي (Cone-beam computed tomography) CBCT مي‌باشد. مواد و روش‌ها: در اين مطالعه، تصاوير CBCT مربوط به 196 بيمار شامل 89 زن و 107 مرد با ميانگين سني 49.1 سال، از آرشيو بخش راديولوژي دانشگاه آزاد اسلامي واحد اصفهان (خوراسگان) مورد بررسي قرار گرفت. جنسيت بيمار و محل، تعداد، اندازه (عرض مزيوديستالي و باكولينگوالي) و شكل (بيضي يا گرد) كانال‌هاي تغذيه‌اي ثبت شد. نتايج به وسيله‌ي آزمون‌هاي Mann-Whitney، Independent t-test و Kruskal-Wallis بررسي شدند (سطح معني‌داري 0.05 = p value). يافته‌ها: كانال تغذيه‌اي در 83.6 درصد افراد وجود داشت كه در بيشتر افراد مورد بررسي (73.4 درصد) 2 كانال تغذيه‌اي در قدام منديبل مشاهده شد. آزمون Independent t-test نشان داد كه ميانگين قطر مزيوديستالي (0.48 = p value) و باكولينگوالي (0.40 = p value) فورامن تغذيه‌اي بين نواحي دندان‌دار و بدون دندان اختلاف معني‌داري نداشت. تعداد كانال‌هاي تغذيه‌اي قدام منديبل در نواحي دندان‌دار به طور معني‌داري بيشتر از نواحي بدون دندان بود (0.001 p value). نتيجه‌گيري: كانال‌هاي تغذيه‌اي در اغلب افراد وجود داشت. بين رده‌ي سني و تعداد كانال‌هاي تغذيه‌اي قدام منديبل رابطه‌اي وجود نداشت. بين جنس و تعداد كانال‌هاي تغذيه‌اي قدام منديبل رابطه‌اي وجود نداشت. بين دندان‌دار يا بدون دندان بودن ناحيه و تعداد كانال‌هاي تغذيه‌اي قدام منديبل رابطه وجود داشت. آگاهي از اين يافته‌ها پيش از عمل، به وسيله‌ي تصاوير CBCT تهيه شده، در پيشگيري از عوارض جراحي‌هاي منديبل مفيد بود.