ارائه‌ مدل بهبود كيفيت زندگي كاري با تاكيد بر سازگاري روان‌شناختي

پژوهش حاضر با هدف ارائه‌ مدل بهبود كيفيت زندگي كاري با تاكيد بر سازگاري روان‌شناختي انجام شد. پژوهش حاضر از نوع مطالعات توصيفي مي‌باشد كه از منظر هدف، جز مطالعات كاربردي است كه به صورت ميداني انجام شد. روش پژوهش حاضر از نظر روش گردآوري داده‌ها، پيمايشي مي‌باشد. جامعه‌ آماري پژوهش، شامل كاركنان وزارت ورزش و جوانان جمهوري اسلامي‌ايران بود كه طبق آمار كارگزيني تعداد آنها ۹۱۴ نفر مي‌باشند كه از اين تعداد، بر اساس فرمول كوكران ۲۷۰ نفر به صورت تصادفي به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار پژوهش حاضر شامل پرسش‌نامه‌ سازگاري روان‌شناختي بل (1961) و پرسش‌نامه‌ كيفيت زندگي كاري والتون (1973) بود. تمامي‌روند تحليل پژوهش، در غالب نرم‌افزار اس.پي.اس.اس نسخه‌ 20 و پي.ال.اس نسخه‌ سه انجام گرفت. نتايج پژوهش حاضر نشان داد كه سازگاري روان‌شناختي سبب تاثيرگذاري بر وضعيت كيفيت زندگي كاري دارد. به عبارتي تلاش در جهت بهبود سازگاري روان‌شناختي مي‌تواند زمينه جهت بهبود كيفيت زندگي كاري را فراهم نمايد.