ارتباط عوامل اجتماعي با تمايلات رفتاري ورزشكاران: نقش واسطه‌اي عوامل روانشناختي

در ادبيات موجود و مفهوم‌سازي رفتار ورزشكاران عضو باشگاه‌هاي ورزشي، جنبه‌هاي روان‌شناختي اجتماعي كمتر مورد توجه واقع شده است. پژوهش حاضر با هدف مطالعۀ نقش واسطه‌اي اعتماد و دلبستگي به عنوان دو متغير روان‌شناختي در رابطه بين عوامل اجتماعي و تمايلات رفتاري ورزشكاران انجام شد. اين پژوهش از نوع همبستگي و جامعه پژوهش شامل اعضاي باشگاه‌هاي تناسب اندام شهر شاهرود بود كه از بين آنها تعداد 199 تن به عنوان نمونه به روش نمونه‏گيري تصادفي چندمرحله‌اي انتخاب شدند. ابزار پژوهش پرسش‌نامه‌اي محقق‌ساخته در شش بخش و مشتمل بر 25 گويه بود كه عبارتند از: مسئوليت‌پذيري (سه گويه)، جو اخلاقي (پنج گويه)، كيفيت تعامل (پنج گويه)، دلبستگي به مكان (پنج گويه)، اعتماد (چهار گويه) و تمايل به تداوم عضويت (سه گويه). داده‌هاي جمع‌آوري‌شده با استفاده از مدل‌سازي معادلات ساختاري به شيوۀ حداقل مربعات جزئي تحليل شد. نتايج نشان داد كه كيفيت تعامل با ورزشكاران، مسئوليت‌پذيري و جو اخلاقي باشگاه بر هر دو متغير دلبستگي و اعتماد تأثير مثبت و معناداري دارد. همچنين، تأثير دلبستگي ورزشكاران به باشگاه بر تمايل به تداوم عضويت مثبت و معنادار است؛ اما، تأثير اعتماد ورزشكاران بر تمايل به تداوم عضويت آنها معنادار نيست. به نظر مي‌رسد كه تأمين نيازهاي روان‌شناختي و اجتماعي ورزشكاران و ايجاد اطمينان و تعلق دروني مي تواند استراتژي مؤثري براي تقويت رابطه و حفظ ورزشكاران در بلندمدت باشد.