توسل حقيقي و اعتباري

مسئله اين مقاله بررسي تمايز ميان توسل «حقيقي» و «اعتباري» است. اين پژوهش به روش توصيفي ـ تحليلي ميان اين دو نوع از توسل تمايز قائل شده است. يافته‏ هاي اين تحقيق نشان مي‏دهد: توسل حقيقي و اعتباري حداقل از دو وجه اصلي با هم تفاوت دارند: 1) در توسل حقيقي، موجد و برانگيزاننده‏ «واسطه»، خداوند متعال است؛ درحاليكه در توسل اعتباري، موجد و برانگيزاننده‏ «واسطه»، انسان است. 2. در توسل حقيقي، در نفس مراجعه به واسطه، مفهوم تقرب به متقرَّب درج نشده، و مؤمن و كافر چنين توسلاتي دارند؛ درحاليكه در توسل اعتباري، در نفس مراجعه به واسطه، مفهوم تقرُّب به متقرَّب مندرج است. مهمترين نتيجه‏ تحقيق عبارت است از: «تمايز نهادن ميان توسل حقيقي و اعتباري» است؛ اين تمايز، ضمن تبيين دقيقِ معنا و مفهوم توسل، برخي از معضلات ناشي از خَلط اين دو قسم از توسل را نيز مرتفع خواهد كرد.