حركت، عنصري پويا در سيستم هاي سايبرنتيكي

سايبرنتيك، در واقع علمي است كه به نظام‌هاي ارتباطي و كنترل در موجودات زنده، ماشين‌ها و سازمان‌ها مي‌پردازد. پس‌از پيدايش سايبرنتيك، اكثر علوم، به‌گونه‌اي آشكار يا تلويحي از اصول آن بهره‌مند شده‌اند و در اين‌ راستا، هر يك به فراخور حوزه خود و به‌زعم صاحب‌نظران آن علم، توصيفي مناسب از آن را ارائه داده‌اند. انسان يا هر موجود متحرّك، يك سيستم پويا و پيچيده‌ي سايبرنتيكي است. بنابراين، سيستم متحرّك از قوانين و اصول سايبرنتيك، پيروي مي‌كند. سيستم‌هاي سايبرنتيكي به دنبال كنترل، پيش‌بيني، مشاهده‌ و سنجش‌پذيري حركات مختلف در سيستمهاي گوناگون و چگونگي ارتباط اين سيستم‌ها با زيرسيستم‌ها و حتي ديگر سيستم‌ها مي‌باشند. تا از اين طريق به درك، پيش‌بيني و يا حتي خلق حركات جديد نيز دست يابند. باتوجه به قابليت مشاهده و اندازه‌گيري بودن حركات، و به دليل اينكه حركات نشان دهنده ارتباط ميان سيستم‌ها و زيرسيستم‌هاي درگير در حركت هستند، و با عنايت به تعريف حركت سايبرنتيكي، تحليل سايبرنتيكي حركت، روشي براي يادگيري چگونگي تصميم‌گيري اجزاي سيستم‌هاي كنترل كننده‌ي حركت، و نيز سبب كسب دانش عميق‌تري نسبت به اهداف فوري و درك حركات مي‌شود. در اين مقاله كه به روش كتابخانه‌اي و مرور منابع انجام گرفته است، محققين به بررسي، معرفي و شناخت انواع حركت در سايبرنتيك، عوامل مؤثر بر آن، حركت سايبرنتيكي، پويايي و بازخورد در سيستم‌هاي سايبرنتيكي، پويايي (حركت) در نظام كتابخانه به عنوان يك سيستم سايبرنتيكي – و همچنين مهم‌ترين اصول سايبرنتيك، كاربست و تعامل آنها با حركت، خواهند پرداخت.