بررسي چرخه اصلاح شده رانكين آلي به منظور توليد هيدروژن و آب شيرين با استفاده از انرژي زمين گرمايي و زيست‌توده از ديدگاه انرژي، اگزرژي، اقتصادي و زيست محيطي

پژوهش حاضر به تحليل انرژي، اگزرژي، اقتصادي و محيط زيستي  يك چرخه رانكين آلي با هدف توليد همزمان توان، هيدروژن و آب شيرين با منبع انرژي تركيبي زمين گرمايي و زيست توده مي‌پردازد. در سيستم جديد پيشنهادي از مبادله كن هاي گرمايي مختلف به منظور بالا بردن راندمان اگزرژي سيستم استفاده شده است. همچنين عملكرد چرخه در دو حالت با و بدون انرژي زمين گرمايي مقايسه شده است. محاسبات نشان مي‌دهد كه بيشترين ميزان تخريب اگزرژي برابر 119/4 كيلووات و مربوط به جوش آور مي‌باشد. همچنين كمترين ميزان فاكتور اگزرژواكونوميك براي جوش­آور و برابر 12/31 درصد است. مقدار هيدروژن توليدي و آب شيرين به ترتيب 1/58 ليتر بر ثانيه و 4/15 كيلوگرم بر ثانيه مي‌باشد و با افزايش دماي منبع زمين گرمايي از ۱۲۵ تا ۱۶۰ درجه سلسيوس، مقدار هيدروژن و آب شيرين توليد شده به ترتيب به ميزان ۳۰ و ۱۸ درصد افزايش پيدا مي‌كند. در صورت عدم استفاده از انرژي زمين گرمايي و تأمين كل انرژي توسط زيست توده، مقدار دي اكسيد كربن منتشر شده به مقدار ۶۸ درصد افزايش مي‌يابد.