مدل يابي رابطه بين كاميابي شغلي با انطباق‌پذيري مسير شغلي در معلمان: نقش واسطه‌اي سرمايه روان شناختي

هدف: هدف پژوهش حاضر مدل يابي رابطه بين كاميابي شغلي با انطباق پذيري مسير شغلي و نقش واسطه‌اي سرمايه روانشناختي در معلمان بود. روش: روش پژوهش توصيفي، همبستگي و از نوع مدل يابي معادلات ساختاري بود. جامعه آماري شامل كليۀ معلمان زن شاغل در دوره ابتدايي سازمان آموزش و پرورش شهر تهران بود. با استفاده از روش نمونه‌گيري تصادفي خوشه‌اي چند مرحله‌اي تعداد 405 نفر انتخاب شدند. براي جمع آوري داده‌هاي پژوهش از پرسشنامه‌هاي كاميابي در كار (پوراث و همكاران، 2011)، پرسشنامه انطباق پذيري مسيرشغلي ساويكاس (2012) و پرسشنامه سرمايه روانشناختي (لوتانز ،2007) استفاده شد. جهت تجزيه و تحليل داده‌ها از آزمون ضريب همبستگي پيرسون و الگويابي معادلات ساختاري با استفاده از نرم افزارهاي SPSS 23 و Lisrel به كار گرفته شد. يافته‌ها: انطباق پذيري مسير شغلي و سرمايه روانشناختي با كاميابي شغلي رابطه مثبت دارند و نتايج حاصل از تحليل مسير نشان دهنده نقش واسطه‌اي سرمايه روانشناختي در رابطه بين انطباق پذيري مسير شغلي با كاميابي شغلي بود و مدل فرضي پژوهش با داده هاي تجربي برازش مطلوب دارد. نتيجه گيري: بر اساس يافته هاي پژوهش انطباق پذيري مسير شغلي مي‌تواند كاميابي شغلي را پيش بيني كند و سرمايه روانشناختي مي‌تواند نقش مهمي در فرآيند افزايش كاميابي شغلي معلمان داشته باشد.