تبيين بروز رفتارهاي پيشگامانه كاركنان براساس خودتفسيري، استقلال شغلي، تعهد و شخصيت پيشگام

هدف: اين تحقيق با هدف تبيين مدلي براي رفتارهاي پيشگامانه كاركنان انجام شد كه در آن، نقش خودتفسيري، استقلال شغلي، تعهد و شخصيت پيشگام مورد توجه قرار گرفت. روش: تحقيق حاضر از لحاظ روش، يك تحقيق توصيفي-پيمايشي از نوع همبستگي و از نظر هدف كاربردي است. جامعه آماري اين پژوهش شامل كاركنان ستادي شركت بيمه دي بود كه نمونه‌اي تصادفي از آنها در اين تحقيق مشاركت داشتند و به پرسشنامه‌هاي وابستگي شغلي (بيشاپ و اسكات ، 2000)، استقلال شغلي (مورگسن و هامفري ، 2006)، شخصيت پيشگام (بتمن و كرنت ، 1993)، خودتفسيري (لو و گيلمور ، 2007)، تعهد (المرز، دي‌جيلدر و ون‌دن‌هيول ، 1998)، رفتار پيشگام متمركز بر شغل (بلشك ودن‌هارتگ، 2010) و پرسشنامه رفتار پيشگام متمركز بر واحد سازماني (گريفين، نيل و پاركر ، 2007) پاسخ دادند. داده‌ها با استفاده از مدل‌سازي معادلات ساختاري تجزيه و تحليل شد. يافته‌ها: يافته‌هاي تحقيق نشان داد خودتفسيري مستقل و خودتفسيري وابسته از طريق تعهد به مسير شغلي و تعهد به واحد كاري بر رفتارهاي پيشگام متمركز بر مسير شغلي و رفتارهاي پيشگام متمركز بر واحد كاري تاثيرگذار هستند. همچنين نقش تعديل‌كننده استقلال و وابستگي شغلي و شخصيت پيشگام در بروز رفتارهاي پيشگام تاييد نشد. نتيجه‌گيري: براساس نتايج تحقيق مي‌توان گفت توجه به انواع خودتفسيري و انواع تعهد كاركنان به مسير شغلي و واحد كاري مي‌تواند زمينه‌ بروز رفتارهاي پيشگامانه در كاركنان را فراهم سازد.