بررسي عملكرد تجربه نقشه راه رشد غيرتورمي و فقرزدايي دولت

مشكل تورم بيش از 4 دهه است كه بر اقتصاد كشور حاكم و به‌رغم تلاش‌ها و سياست‌گذاري‌ها براي حل آن، همچنان به‌عنوان دغدغه اصلي سياست‌گذاران مطرح است. در آذر سال 1400، سندي به نام رشد غيرتورمي و فقرزدا ارائه و يكي از اهداف اصلي آن، مهار تورم عنوان شد. بررسي راهكارهاي پيشنهادي در اين سند با گذشت حدود 9 ماه از عملياتي شدن آن، حاكي است كه اين سند چه از نظر هدف‌گذاري و چه از نظر رصد متغيرهاي هدف اين سياست‌گذاري، نه‌تنها به هدف مهار تورم نائل نشده، بلكه حتي برخي از متغيرها وضعيت نامطلوبي را  تجربه كرده است. مي‌توان گفت تضاد بين اهداف و راه‌حل‌هاي ارائه‌شده، نبود شفافيت و كلي‌گويي، توجه نكردن به سازوكارهاي تأثيرگذاري سياست‌ها و درنهايت، نبود تمركز بر عوامل اصلي ايجادكننده تورم در اقتصاد ايران از مهم‌ترين دلايل شكست سياست‌هاي مهار تورم در كشور و نيز اين سند است. ازاين‌رو مادامي‌كه مشكلات نهادي كشور ازجمله فساد، انحصارات، ساختار بودجه و بودجه‌نويسي، مسئله دستيابي به ارزآوري پايدار، مشكلات مربوط به بخش توليد، انتظارات، ريسك و سرمايه‌گذاري مورد توجه هم‌زمان قرار نگيرد، سياست‌گذاري‌ها راه به جايي نمي‌برد و در بلندمدت يا حتي ميان‌مدت تشديد تورم را به همراه دارد.