آفرينش سرمايه نمادين از گنجينه‌هاي نسخ خطي با ايجاد موزه‌هاي روايت‌مند

هدف: پژوهش پيش ‌رو به بررسي ظرفيت‌هاي پنهان و آشكار گنجينه‌هاي نسخ خطي براي آفرينش سرمايه‌هاي نمادين تازه، با بهره‌گيري از نسخ، در قالب موزه‌هايي روايت‌مند، از گونه علمي ـ تاريخي مي‌پردازد.روش: در پژوهش پيش رو با روش تحليلي ـ توصيفي و با بهره‌گيري از منابع كتابخانه‌اي، برداشتي اساطيري از معناي واژگاني موزه ارائه مي‌شود و ضمن ارائه طرحي نو براي چيدمان و معماري موزه‌ها با بهره‌گيري از الگوهاي معابد و آيين‌هاي اسطوره‌اي، ضرورت‌ ايجاد موزه‌هاي روايت‌مند متكي بر نسخ خطي تبيين مي‌گردد.يافته‌ها: گنجينه‌هاي نسخ خطي، سرمايه‌هايي نهفته هستند كه روايت‌مندساختن آن‌ها در قالب موزه‌هاي علمي ـ تاريخي مي‌تواند به آفرينش سرمايه‌هاي نمادين تازه براي جامعه بيانجامد. موزه، پيوندگاه ميدان آموزش، ميدان گردشگري و ميدان هنر است كه نسخه‌هاي خطي در اين ميدان مشترك، با بهره‌گيري از يك روايت ويژه، مي‌تواند به سرمايه نمادين مبدل شود.نتيجه‌گيري: تجسم تاريخ تطور علوم و مفاهيم علمي در قالب موزه‌هايي روايت‌مند، افزون بر كاركردهايي چون آموزش، هويت‌بخشي و آفرينش سرمايه‌هاي نمادين، مي‌توانند پيامدهايي شبيه پيامدهاي آيين‌هاي اساطيري براي بازديدكننده داشته باشند. الگوبرداري از نيايش‌گاه‌ها و آيين‌هاي اساطيري در اجراي موزه، مي‌تواند تصاوير كهن‌الگويي ضمير ناخودآگاه جمعي بازديدكننده را برانگيزاند و او را در فضايي شبه اساطيري قرار دهد؛ فضايي شبه اساطيري كه بازديدكننده در آن ضمن بازگشت به دوره‌هاي تاريخي پيشين، رهايي از زمان خطي و احساس نو شدن بر پايه حضور در زمان قدسي اساطيري را تجربه كند.