مديريت منابع مشاع؛ ديدگاه‌هاي نظري و تجربه‌هاي عملي

اين مقاله در پي آن است تا ضمن تعريف منابع مشاع و ترسيم منطق شكل‌گيري تراژدي مشاعات، گزارشي از ديدگاه‌هاي مطرح شده پيرامون مديريت منابع مشاع طي دو قرن گذشته را ارائه كند. اين ديدگاه‌ها و تجربه‌هاي عملي ذيل سه راهبرد دولت‌گرا، بازارگرا و جلب مشاركت اجتماع محلي دسته‌بندي شده‌اند. با توجه به اينكه نتايج، حاكي از ناكارآمدي اتخاذ راهبرد يكسويه‌نگر در مديريت مشاعات است، در دهه‌هاي اخير بر ضرورت اتخاذ تركيبي از سه راهبرد دولتي، خصوصي و اجتماع محلي تاكيد شده است. بخش پاياني مقاله به تشريح ديدگاه‌هاي الينور استروم به عنوان برجسته‌ترين روايت از يك راهبرد تركيبي مبتني بر حكمراني چند مركزي پرداخته است.