اسباب ايجاد و انتقال حقّآبه در فقه مذاهب اسلامي

استفاده از منابع آب و نقل و انتقال آن در فقه اسلامي، ضوابط و احكام خاصي دارد. حقّآبه يا حق الشِرب از جمله عناوين فقهي است كه از آن به مناسبت در برخي از ابواب فقهي مانند: تجارت، اجاره و احياء موات؛ سخن رفته است. اين نوشتار سعي دارد تا طرق انتقال مالكيت حقّآبه و راه‌هاي ايجاد و ثبوت آن در فقه اسلامي را با رويكردي تطبيقي، بررسي كند. حقّآبه از جمله حقوق مالي است كه قابليت نقل و انتقال به صورت ضمني و يا مستقل در برابر عوض و يا به صورت مجاني را دارد. اشتراك عمومي يكي از اسباب ثبوت حقّ الشِرب است كه مبنتي بر آن عموم مردم در استفاده و بهره گيري از آن برابر هستند. حيازت منابع آب و ثبوت حقّآبه به تبع حيازت، و انتقال حقّآبه از طريق تبرع در قالب قرارداد «مهايات» و انتقال حقّآبه از طريق ارث و وصيت از ديگر اسباب نقل و انتقال حقّآبه است.