نقش استفاده از شبكه‌هاي اجتماعي مجازي در پيش‌بيني سبك زندگي اسلامي در دانشجويان دانشگاه پيام نور قم

هدف اين پژوهش بررسي رابطه ميزان استفاده از شبكه­هاي اجتماعي مجازي با سبك زندگي اسلامي در ميان دانشجويان پيام‌ نور قم است. روش تحقيق از نوع توصيفي- همبستگي است. جامعه آماري اين پژوهش كليه دانشجويان دانشگاه پيام‌نور شهر قم هستند كه با استفاده از روش نمونه‌گيري تصادفي، 250 دانشجو انتخاب شدند. با استفاده از پرسش‌نامه‌ سبك زندگي اسلامي كاوياني و پرسش‌نامه محقق‌ساخته شبكه‌هاي اجتماعي مجازي، اطلاعات لازم جمع‌آوري شد و نتايج به كمك نرم‌افزار Spss و با استفاده از ضريب همبستگي پيرسون و تحليل رگرسيون مورد تجزيه‌ و تحليل قرار گرفت. نتايج پژوهش نشان داد كه بين استفاده از شبكه­هاي اجتماعي مجازي (علاقه‌مندي و كاركردها) با سبك زندگي اسلامي رابطه معكوس و معنا‌داري وجود دارد و بين مدت‌زمان استفاده از شبكه‌هاي اجتماعي مجازي با سبك زندگي اسلامي، رابطه معناداري وجود ندارد. نتايج تحليل رگرسيون نشان داد كه علاقه‌مندي به شبكه‌هاي اجتماعي مجازي، توان پيش‌بيني سبك زندگي اسلامي را دارد. بنابراين، ميتوان به اين نتيجه رسيد كه ممكن است شبكههاي اجتماعي مجازي فوايدي دربر داشته باشند؛ ولي با توجه به محتواي مطالب مورد استفاده و نوع استفاده از شبكههاي اجتماعي، بر كاهش سبك زندگي اسلامي جوانان تأثير بسزايي دارند و اين واقعيت ميتواند براي وضعيت عقيدتي و معنوي جامعه، آسيبزا باشد.