گفتمان حكمي انقلاب اسلامي، پست مدرنيته و گسترش فرهنگ مدرنيته و بحران هويت و معنا

موضوع اين پژوهش، شناسايي ويژگي هاي سه گفتمان مدرنيته غربي، گفتمان حكمي انقلاب اسلامي و پست‌مدرنيسم و تحليل چرايي بحران هويتي و معنايي است كه به واسطه گسترش فرهنگ مدرنيته در جوامع رخ داده است. گفتمان حكمي انقلاب اسلامي، با لحاظ عناصر معنايي با كمك گيري از عناصر معنايي(عرفان، نقل و عقل)، نوعي واكنش سلبي و منتقدانه به عموميت بخشي عناصر قوام بخش مدرنيته بوده و در تحليلهاي پست‌مدرن مورد توجه قرار گرفت. بااين وجود، گفتمان مدرنيتۀ غرب با مؤلفه هاي گسترش يافته در جهان، همچنان سازندهٔ بحران هويت و معناست(فرضيه). در يافتۀ پژوهش ميتوان گفت كه غلبهٔ معيارها و انگاره هاي مدرنيته و پيروي از آن، نظير اقتصاد سرمايه داري و الگوي توسعهٔ غربي، منجر به پذيرش لوازم آن در ساير جنبه‌ها از جمله فرهنگ شده و در بحراني كردن امر قدسي نظير معنويت و كمرنگ شدن «هويت» تأثيرمخرب دارد. توفيق گفتمان حكمي انقلاب اسلامي در گرو پايبندي به ايمان و عدالت عيني و انضمامي در جامعه و پرهيز از الگو قرار دادن معيارهاي سرمايه داري است. شيوه هاي مختلف برآمده از رويكرد سرمايه داري به شدت با رويكردها و مباني حكمي، هويت و فرهنگ اسلامي، در تناقض بوده و آن را از بين مي برد.