بررسي تغييرات احتمالي عامل نوروتروفيك مشتق از مغز و كيفيت خواب در زنان جوان غيرفعال با كمبود ويتامين D پس از يك دوره دويدن تناوبي شديد همراه با مصرف ويتامين D

زمينه و هدف: چاقي و كمبود ويتامينD با كيفيت ضعيف خواب مرتبط است و تغيير سبك زندگي مي‌تواند در بهبود كيفيت خواب موثر باشد. هدف از مطالعه حاضر بررسي تاثير تمرينات دويدن تناوبي شديد (HIIRT) و ويتامينD بر عامل نوروتروفيك مشتق از مغز (BDNF) و كيفيت ‌خواب زنان جوان با كمبود ويتامين D بود. روش كار: اين مطالعه كارآزمايي باليني بر روي 52 زن با ميانگين سني1.95±25.98 سال، شاخص توده بدني 1.13±27.54 كيلوگرم/ مترمربع و وضعيت پايين ويتامين D انجام شد. آزمودني ها پس از انتخاب به روش نمونه گيري در دسترس، بصورت تصادفي به گروه‌هاي شاهد، تمرين دويدن، ويتامينD و تركيبي تقسيم شدند. HIIRT با 12 تكرار يك دقيقه‌اي دويدن در شدت 90-80 درصد ضربان قلب حداكثر با يك ‌دقيقه استراحت فعال انجام ‌شد. ويتامين D به صورت هفتگي با دوز 50000 واحد مصرف شد. كيفيت ‌خواب با پرسشنامه خواب پيتززبورگ سنجيده شد. داده‌ها با استفاده از آناليز واريانس يك‌طرفه با اندازه‌گيري‌هاي مكرر، آناليز واريانس يك‌طرفه، كروسكال- واليس و تي‌زوجي تجزيه و تحليل شدند (0.05 p).يافته ها: بعد از هشت هفته، سطوح BDNF در گروه‌هاي تجربي افزايش و امتياز كيفيت ‌خواب كاهش معناداري يافت (0.05 p). اما مداخله تركيبي تاثير بيشتري بر تغيير كيفيت‌خواب (0.05 p) و (p 0.001) در مقايسه با دو مداخله ديگر داشت. همچنين بين تغييرات نمره كيفيت خواب گروه‌هاي تمرين دويدن و ويتامين D تفاوت معناداري مشاهده نشد. نتيجه گيري: به نظر مي‌رسد انجام HIIRT، مصرف ويتامين D و مداخله تركيبي مي‌تواند منجر به بهبود كيفيت‌ خواب، از طريق تنظيم مثبت BDNF در زنان داراي اضافه وزن و نقص ويتامين D، با اثرات قوي‌تر مداخله تركيبي در بهبود اين متغيرها شود.