شناسايي و رتبه بندي عوامل مؤثر بر اثربخشي حسابرسي داخلي و نظارت در بخش عمومي ايران (با رويكرد گراندد تئوري)

زمينه و هدف: حسابرسي داخلي مبناي حكمراني صحيح و پاسخگويي فراهم كرده است. حسابرسي داخلي اثربخش مي‌تواند به سازمان در دستيابي به اهداف خود حمايت كند. هدف اين پژوهش شناسايي و رتبه‌بندي عوامل مؤثر بر اثربخشي حسابرسي داخلي و  نظارت در بخش عمومي ايران است.روش: اين پژوهش، كيفي، و از ديد هدف كاربردي است. جامعه آماري پژوهش شامل دو گروه، 16 نفر از خبرگان حوزه حسابداري و حسابرسي بخش عمومي به صورت  هدفمند و در مرحله دوم 165 نفر كارشناسان و خبرگان به روش در دسترس و هدفمند انتخاب شده‌اند. ابزار گردآوري داده‌ها مصاحبه و پرسشنامه بوده و براي تحليل داده‌هاي كيفي از روش داده بنياد استفاده شده است. براي رتبه‌بندي  ابعاد و مؤلفه‌ها از روش تجزيه و تحليل سلسه مراتبي فازي (AHP) استفاده شد.يافته‌ها: پس از بررسي و مطالعه متون و پايگاه هاي علمي معتبر و بر اساس مصاحبه با خبرگان و تحليل داده‌ها نتايج پژوهش نشان داد كه عوامل ساز و كارها و فرايندهاي مشاوره‌اي با وزن 39 درصد، ارزيابي كنترلهاي داخلي با وزن 27 درصد، حسابرسي داخلي و گزارشگري نتايج با وزن 20 درصد، مسئوليت پاسخگويي با وزن 9 درصد و گزارشگري مالي و اطمينان بخشي فرايندها و عمليات با وزن 5 درصد به ترتيب بيشترين و كمترين تأثير را بر اثربخشي حسابرسي داخلي و نظارت در بخش عمومي كشورمان داشته است.نتيجه‌گيري: حسابرسي داخلي با ارائه مشاوره در بهبود فرايند مديريت خطر، افزايش سامانه كنترل داخلي، رضايتمندي افراد و ارگانهاي نظارتي در سازمانهاي دولتي نقش با اهميتي دارد.