اثربخشي تركيب حركت و قصه گويي بر مهارت حركتي و اضطراب كودكان با اختلال هماهنگي رشدي در دوران قرنطينه

اﯾﻦ ﭘﮋوﻫﺶ ﺑﺎ ﻫﺪف ﺗﻌﯿﯿﻦ اﺛﺮﺑﺨﺸﯽ ﺗﺮﮐﯿﺐ ﺣﺮﮐﺖ و ﻗﺼﻪﮔﻮ ﯾﯽ ﺑﺮ ﻣﻬﺎرت ﺣﺮﮐﺘﯽ و اﺿﻄﺮاب ﮐﻮدﮐﺎن ﺑﺎ اﺧﺘﻼل ﻫﻤﺎﻫﻨﮕﯽ رﺷﺪي در دوران ﻗﺮﻧﻄﯿﻨﻪ اﻧﺠﺎم ﺷﺪ. روش ﭘﮋوﻫﺶ، ﻧﯿﻤﻪﺗﺠﺮﺑﯽ و از ﻧﻮع ﻃﺮح ﭘﯿﺶآزﻣﻮن-ﭘﺲآزﻣﻮن ﺑﺎ ﮔﺮوه ﮐﻨﺘﺮل ﺑﻮد. ﺗﻌﺪاد 36 ﮐﻮدك ﭘﯿﺶ دﺑﺴﺘﺎﻧﯽ ﺑﺎ ﻣﯿ ﺎﻧﮕﯿﻦ ﺳﻨﯽ 3.6±1 /5 ﺑﺎ اﺧﺘﻼل ﻫﻤﺎﻫﻨﮕﯽ رﺷﺪي ﺷﻬﺮ دزﻓﻮل در ﻣﺮﺣﻠﻪ ﭘﻨﺠﻢ ﻗﺮﻧﻄﯿﻨﻪ ﺗﺎﺑﺴﺘﺎن 1400 ﺑﻪروش ﻫﺪﻓﻤﻨﺪ اﻧﺘﺨﺎب ﺷﺪﻧﺪ و ﭘﺲ از اﺟﺮاي ﭘﯿﺶآزﻣﻮن، ﺑﻪروش ﺗﺼﺎدﻓﯽ ﺳﺎده در ﺳﻪ ﮔﺮوه ﻗﺼﻪ ﮔﻮ ﯾﯽ، ﺣﺮﮐﺘﯽ، ﺗﺮﮐﯿﺐ ﺣﺮﮐﺖ و ﻗﺼﻪﮔﻮ ﯾﯽ ﺗﻘﺴﯿﻢ ﺷﺪﻧﺪ. ﮔﺮوهﻫﺎ ﺑﻪﻣﺪت 12 ﻫﻔﺘﻪ، دو ﺟﻠﺴﻪ در ﻫﻔﺘﻪ و ﻫﺮﺟﻠﺴﻪ 35 دﻗﯿﻘﻪ ﻣﻄﺎﺑﻖ ﺑﺎ روش آﻣﻮزﺷ ﯽ ﺗﻤﺮﯾﻦ ﮐﺮدﻧﺪ و در ﭘﺎﯾﺎن ﻫﻔﺘﻪ 12 ﭘﺲآزﻣﻮن اﻧﺠﺎم ﺷﺪ. اﺑﺰار ﭘﮋوﻫﺶ ﭘﺮﺳﺸﻨﺎﻣﻪ اﺧﺘﻼل ﻫﻤﺎﻫﻨﮕﯽ رﺷﺪي 2007 ، آزﻣﻮن رﺷﺪ ﺣﺮﮐﺘﯽ درﺷﺖ وﯾﺮاﯾﺶ دوم اﻟﺮﯾﺦ،2000 و ﻣﻘﯿﺎس اﺿﻄﺮاب اﺳﭙﻨﺲ 2001 ﺑﻮد. دادهﻫﺎ ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از آزﻣﻮن ﺗﺤﻠﯿﻞ وارﯾﺎﻧﺲ ﻋﺎﻣﻠﯽ ﺑﺎ اﻧﺪازهﮔﯿﺮي ﻣﮑﺮر در ﺳﻄﺢ ﻣﻌﻨﺎداري P≤0.05 ﺗﺤﻠ ﯿﻞ ﺷﺪ. ﻧﺘﺎﯾﺞ ﻧﺸﺎن داد، روش ﺣﺮﮐﺖ و ﻗﺼﻪﮔﻮ ﯾﯽ در ﺑﻬﺒﻮد ﻣﻬﺎرت ﺑﻨﯿﺎدي درﺷﺖ ﺟﺎﺑﻪﺟﺎﯾﯽ 001.F=84.060 ،P=0 ، ﮐﻨﺘﺮل ﺷﯽء 001.F=107.862 ،P=0 و اﺿﻄﺮاب ﮐﻮدﮐﺎن ﺑﺎ اﺧﺘﻼل ﻫﻤﺎﻫﻨﮕﯽ رﺷﺪي 001.F=83.739 ،P=0 ﺗﺄﺛﯿﺮﮔﺬار ﺑﻮد و در ﮔﺮوه ﺗﺮﮐﯿﺐ ﺣﺮﮐﺖ و ﻗﺼﻪﮔﻮ ﯾﯽ ﺑﻬﺒﻮد ﻣﻬﺎرت ﺣﺮﮐﺘﯽ ﺑﯿﺸﺘﺮ از ﺑﻘﯿﻪ ﮔﺮوهﻫﺎ ﺑﻮد. ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ ﻣﯿﺰان اﺿﻄﺮاب ﺑﻪ ﻣﻘﺪار ﻣﺸﺎﺑﻬﯽ در ﻫﺮ ﺳﻪ ﮔﺮوه ﮐﺎﻫﺶ ﯾﺎﻓﺖ؛ درﻧﺘﯿ ﺠﻪ ﭘ ﯿﺸﻨﻬﺎد ﻣﯽﺷﻮد ﮐﻪ ﺣﺮﮐﺖ و ﻗﺼﻪﮔﻮ ﯾﯽ ﺑﻪﻋﻨﻮان روﺷﯽ ﻏﯿ ﺮداروﯾﯽ، ﻧﻮ ﯾﻦ، آﺳﺎن، در دﺳﺘﺮس و ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺑﺮاي ﺑﻬﺒﻮد ﻣﺸﮑﻼت ﺣﺮﮐﺘﯽ و اﺿﻄﺮاب ﮐﻮدﮐﺎن ﺑﺎ اﺧﺘﻼل ﻫﻤﺎﻫﻨﮕﯽ رﺷﺪي اﺳﺘﻔﺎده ﺷﻮد.