تحليل چالش‌هاي ساختاري و نهادي ستادهاي توسعه فناوري معاونت علمي، فناوري و اقتصاد دانش بنيان

آسيب‌شناسي ستادهاي توسعه فناوري معاونت علمي و فناوري رياست‌جمهوري با توجه به تجربه بيش از يك دهه و نيز تجارب ديگر كشورها حائز اهميت است. در اين پژوهش كيفي به گردآوري داده از طريق مطالعه اسناد كتابخانه‌اي و مصاحبه نيمه‌ساختاريافته با دبيران و كارشناسان ستادهاي توسعه فناوري‌، مديران فعلي و سابق صندوق‌ها و ساير افراد فعال و مطلع در نهادهاي مرتبط علم و فناوري پرداخته‌شده‌است. علي‌رغم تجربيات موردي موفقيت‌آميز ستادها در توسعه فناوري، اين ستادها با چالش‌هايي در تحقق مأموريت‌هاي خود مواجهند. مسئوليت‌هاي ستادها و اثربخشي فعاليت‌هاي آن‌ها شفاف نيست و با چالش‌هاي ‏مختلفي از جمله محدوديت منابع و پراكنده بودن آن‌ها، سليقه‌محور بودن سازوكارهاي تجهيز منابع براي طرح‌ها، اولويت‌بندي نامناسب و با تأخير فناوري‌ها و نامشخص بودن مرز مسئوليت‌ها در مقابل ديگر نهادهاي متولي ‏مواجه‌اند. در راستاي حل اين چالش‌ها، در ارتباط با بخش پيشينه پژوهش، راهكارهايي نظير ارزيابي، تشكيل و انحلال ستادهاي توسعه فناوري از طريق تأسيس ساختار چابك و فراسازماني بالادستي، ارائه طرح‌هاي پيشنهادي توسعه زيست‌بوم نوآوري توسط ستادها ، ايجاد موافقت‌نامه چندجانبه ميان ستاد، وزارتخانه مرتبط، سازمان برنامه‌وبودجه و معرفي مدلي براي دسته‌بندي ستادها پيشنهاد شده ‌است.