جغرافياي سياسي شاهنشاهي هخامنشي و ساتراپي مصر در زمان داريوش اول

شاهنشاهي هخامنشي پس از شكل گيري در جنوب غربي ايران امروزي به وسيله كوروش ، نيرومندترين دولت آريا يي بود كه تا اين زمان شكل‌گرفته بود و بر بيشتر قدرت هاي بزرگ آسياي غربي غلبه نمود. يكي از اهداف كوروش تسخير مصر بود، و پسرش كمبوجيه در سال 525پ.م، توانست مصر را فتح كند. جانشين او، داريوش اول دست به اقدامات سياسي، فرهنگي، اقتصادي و مذهبي گسترده اي براي اداره ساتراپي هاي سراسر شاهنشاهي، به ويژه در مصر زد و همين عوامل سبب شد تا منابع مصري از او به‌عنوان فرعون بزرگ و قانوني ياد كنند. هدف از انجام اين پژوهش، بررسي اقدامات سياسي داريوش اول در جغرافياي مصر است تا سياست هاي داريوش را در اداره اين ساتراپ كهن بررسي و نقش او را در اداره ساتراپي مصر ارزيابي كند. روش تحقيق هم بر پايه تطبيق منابع موجود كهن و نو درباره سياست داريوش و اصلاحات سياسي و مدني ايشان براي اداره مصر  است  كه به‌صورت توصيفي-تحليلي به آن پرداخته‌شده است، نتيجه آن‌كه بر پايه اين اسناد، يكي از عوامل ثبات جغرافياي سياسي مصر در زمان وي، سياست هاي اجراشده  و نبوغ سياسي او بوده كه دوره پارسيان را به‌عنوان يكي از دوره هاي تاريخي مصر مطرح كرده است.