ارزيابي و مقايسه ميزان بيان ژن‌هاي PBK و E2F7 در سرطان كلوركتال بين مراحل اوليه و مراحل پيشرفته بيماري

زمينه و هدف PBK يك پروتئين كيناز فعال‌شده با ميتوژن (MAPKK) بين MEK1/2 و MEK7 است و مي‌تواند P38 ،JNK و ERK را در بسياري از عملكردهاي سلولي فسفوريله كند. خانواده عوامل رونويسي E2F نيز به گروهي از كلاس تنظيم‌كننده‌هاي سلولي متعلق هستند كه هم به‌صورت انكوژن و هم به شكل سركوب‌كننده تومور عمل مي‌كنند. هدف از اين مطالعه بررسي بيان PBK و E2F7 در مراحل اوليه سرطان روده بزرگ يا كلوركتال در مقايسه با مراحل بالاتر بر اساس مطالعات آزمايشگاهي و اطلاعات پايگاه اطلس ژنوم سرطان است. مواد و روش ها تعداد 32 نمونه بافت بيماران مبتلا به سرطان كلوركتال با تأييديه پزشك متخصص پاتوبيولوژيست طبق معاينه و معيار گزارش‌شده از استيج‌هاي مختلف، جمع‌آوري شد. پس از استخراج RNA و سنتز cDNA براي بررسي بيان ژن‌هاي موردنظر، از تكنيك RT-qPCR در گروه‌هاي مطالعه استفاده شد. همچنين از آناليز ROC curve درجهت تعيين توانايي هركدام از ژن‌هاي انتخاب‌شده براي تفكيك دو جمعيت Stage I+II وStage III+IV  استفاده شد. ملاحظات اخلاقي اين پژوهش در كميته اخلاق دانشگاه آزاد شهركرد با كد IR.IAU.SHK.REC.1399.022 به تصويب رسيده است. يافته ها در اين پژوهش نشان داده شد PBK و E2F7 در نمونه‌هايStage I+II در مقايسه با Stage III+IV سرطان كلوركتال افزايش بيان معنا‌دار پيدا مي‌كنند. اين داده‌ها با اطلاعات آزمايشگاهي و اطلاعات استخراج‌شده از اطلس ژنوم سرطان تأييد شد. همچنين بر اساس AUCي به‌دست‌آمده از نمودار ROC مشخص شد اين دو ژن، به‌طور معنا‌داري در دو جمعيت Stage I+II و Stage III+IV و در سرطان كلوركتال تفكيك‌شدني هستند. نتيجه گيري با‌توجه‌به نتايج حاصل از اين مطالعه مي‌توان گفت دو ژن PBK و E2F7 ماركرهاي خوبي در تشخيص بيماري در مراحل اوليه سرطان كلوركتال هستند.