تعالي حقوق شهروندي؛ جستاري در مولفه هاي حقوق شهروندي در آموزه‌هاي قرآن و نهج‌البلاغه

حقوق شهروندي مجموعه‌اي از وظايف و مسئوليت‌هاي شهروندان در قبال يكديگر، شهر و دولت و به عبارتي مجموعه حقوق مدني، سياسي و اجتماعي افراد است. امروزه حقوق شهروندي از دغدغه‌هاي اساسي محققان و از موضوعات مهم جوامع مدني است، با اينكه سابقه تحقيق و مطالعه تاريخي به شكل منسجم امروزي نداشته است اما حقوق شهروندي در تعاليم الهي به ويژه در قرآن كريم، احاديث مأثور و نهج‌البلاغه مورد توجه بوده است. اين مقاله پس از مطالعه متن قرآن و نهج‌البلاغه به روش كتابخانه‌اي، با انتخاب و جمع‌آوري مطالب مرتبط، مفاد آن ها را تجزيه‌ و تحليل نموده و به اين سوال پاسخ داده كه ديدگاه قرآن و نهج البلاغه در مسأله ي حقوق شهروندي چيست؟ يافته‌ها نشان  مي دهد حقوق شهروندي در آموزه‌هاي اسلامي ريشه داشته و دستورات ديني به‌صورت كامل به آن مي پردازد. الگوي حقوق شهروندي در قرآن و نهج البلاغه  شامل حقايق و راهبردهايي در مورد شاخصه‌هاي ارتباط مطلوب كارگزاران با مردم، حفظ كرامت انساني، نحوه مديريت و حكومت‌داري، انتقادپذيري و تفكر منطقي، حق حيات و آزادي عقيده انسان است. اين الگو بسياري از الگوهاي حقوقي امروزه را براي زندگي تحت‌الشعاع خود قرار مي‌دهد از اين روي، مي‌توان از اين الگوها براي تبيين مسائل و مشكلات حقوق شهروندي استفاده كرد.