بررسي نگرش‌هاي برابري جنسيتي‌خواهانۀ دختران دانشجو و عوامل مرتبط با آن

در مقالۀ حاضر هدف بررسي نگرش‌هاي برابري‌خواهانه در‌ميان دختران دانشجو و بررسي عوامل مرتبط با آن است. روش تحقيق استفاده‌شده پيمايش و ابزار جمع‌آوري داده‌ها، پرسشنامه است. جامعۀ آماري، شامل دانشجويان دخترِ دانشكده‌هاي فني و مهندسي، علوم‌انساني، علوم‌پايه، هنر، زبان‌هاي خارجي، هنر و تربيت بدني دانشگاه تهران، در سه مقطع كارشناسي، كارشناسي‌ارشد و دكتري است كه در پاييز 1397 مشغول به تحصيل بودند. حجم نمونه با فرمول كوكران برآورد شد و در‌مجموع، 400 نفر بررسي شدند. روش نمونه‌گيري طبقه‌اي نسبي و تصادفي ساده بود. براي تحليل داده‌هاي تحقيق از نرم‌افزار SPSS و آزمون‌هاي دومتغيره و چندمتغيره استفاده شده است. نتايج اين پژوهش نشان داد بين افزايش سن و تحصيلات دختران، با نگرش‌هاي برابري‌خواهانه ارتباط مثبت و معناداري وجود دارد؛ به‌طوري‌ كه با افزايش سن و سطح تحصيلات نگرش‌هاي برابري‌خواهانه نيز در آنها افزايش مي‌يابد. علاوه‌بر اين، ميان تمايل به ازدواج، نگرش به رابطۀ دوستي دختر و پسر و نگرش‌هاي برابري‌خواهانه نيز ارتباط مثبت و معناداري وجود دارد. اين در حالي است كه نتايج تحقيق نشان مي‌دهد، ميان فردگرايي و نگرش‌هاي برابري‌خواهانه ارتباط منفي و معكوس وجود دارد. در‌مجموع، به‌ نظر مي‌رسد اگرچه زنان تمايل بيشتري به برابري جنسيتي دارند و خواهان سهم بيشتر در عرصه‌هاي اجتماعي و اقتصادي جامعه و بازار كار و تحصيل هستند، اين نگرش‌ها مانع تمايل آنها به ازدواج و موجب شكل‌گيري تفكر‌هاي مرد‌ستيزانه در آ‌نها نشده است.