خانواده و خداناباوري فرزندان

يكي از تغييرات اجتماعي بنيادين دنياي مدرن، كم‌رنگ شدن دين‌داري و خداباوري است. عوامل متعددي در اين پس‌رفتن درياي ايمان سهيم هستند. يك عامل مهم اين رخداد، خانواده است؛ كه معمولا توجه اندكي را به خود جلب كرده است. شواهد و مستندات آماري و جامعه‌شناختي اين ايده را به اثبات مي‌رساند كه جريان بي‌ديني و خداناباوري به اين عامل مهم نيز گره خورده است. اين نوشتار با شيوة توصيفي _ تحليلي به بررسي اين پرسش پرداخته است كه اگر خانواده تا اين حد مهم است و افول آن به افول خداباوري منجر مي‌شود، چرا چنين است. اين پژوهش با بررسي احتمالات مختلف و گمانه‌زني‌هاي متفاوت، از طريق داده‌هاي آماري و جامعه‌شناختي، به اين نتيجه دست يافته است كه عدم تأهل، ازدواج‌ها يا روابط غيررسمي و خارج از محدودة پذيرفته‌شدة اديان توحيدي، زندگي بدون فرزند، آزاد شدن از قيد و بند خانواده، الحاد نظري يا عملي والدين، فقدان پدر در خانه و تضاد تربيت ديني والدين نقش گسترده‌اي در روي‌گراداني همة اعضاي خانواده،‌ به‌ويژه فرزندان از خدا و دين دارد.