مطالعه تطبيقي شهر در آرزوهاي بزرگ چارلز ديكنز و تهران مخوف مرتضي مشفق كاظمي بر اساس نظريه فضاي اجتماعي آنري لوفور

بررسي‌‌ مكان‌ در ادبيات‌‌ داستاني‌‌ همواره‌ از مسائل حائز اهميت در ارزيابي‌هاي‌ ادبي بوده است. اين‌ دغدغه‌‌ از زمان‌ ارسطو ‌مطرح‌ بوده‌ و امروزه‌ نيز مهم‌تر و مبسوط‌ تر شده است. در مطالعات فضاي ادبي، هميشه نام چارلز ديكنز در مقام‌ رمان‌نويسي آگاه به كاركرد شهر مي‌‌درخشد. به‌طور خاص، در رمان‌ آرزوهاي بزرگ، دقت‌ به شهر و مدرنيته و بازگويي مشكلات اجتماعي زمانه، در قالب داستاني عاشقانه، موضوع اين رمان را بسيار نزديك به‌ تهران مخوف مشفق كاظمي مي‌سازد. پس از اثبات ميان‌رشته‌ اي بودن ادبيات تطبيقي از اصل و اساس چه در نظريه و چه در كاربرد، اين مقاله با رويكرد تطبيقي، انتقادات اجتماعي و فرهنگي اي را نمايان مي‌كند كه اين دو اثر به شهر و شهرنشيني در دوران زندگي پرسرعت مدرنيته وارد مي‌سازند. اهميت اين مقاله، افزون بر معاصربودن دغدغه پژوهش‌ در حوزۀ فضاي ادبي، ارائه دركي بهتر از تاريخ شهري و بافت اجتماعي رمان‌هاي برگزيده است كه به زمان حاضر نيز بسط داده مي‌شود.