رويكردي فرارشته‌اي به مواجهۀ خود و ديگري: عوامل مؤثر در شكل‌گيري و پذيرش زبان ترجمه‌ در جامعۀ مقصد

ترجمه رمزگان سومي است كه بر اثر مواجهۀ رمزگان مبدأ و مقصد (خود و ديگري) شكل مي‌گيرد. رمزگان سوم دربردارندۀ هر دو رمزگان مبدأ و مقصد است، ولي مستقل از هر آن‌هاست و استانداردهاي خاصي دارد. اين رمزگان نمودهاي گوناگوني دارد و ممكن است از هنجارهاي كاربردي زبان مقصد و يا نظام قواعد آن دور شود. هدف از اين مقالۀ مفهومي، تعيين و تبيين عوامل مؤثر در شكل‌گيري رمزگان سوم و سپس پذيرش آن در متون ترجمه‌شده در جامعۀ مقصد است. نتايج پژوهش نشان مي‌دهد در نمود اين رمزگان در ترجمه و پذيرش آن در جامعۀ مقصد، طيف گسترده‌اي از عوامل زبان‌شناختي، پيرازباني، فردي، روان‌شناختي، سياسي و جامعه‌شناختي تأثيرگذارند. اين عوامل در هشت دستۀ كلي قرار مي‌گيرند كه عبارت‌اند از شأن زبان مقصد در مقايسه با زبان مبدأ، جايگاه ترجمه و مترجم در جامعۀ مقصد، نقش مترجم، نقش خواننده، نقش ويراستار، نقش پيرامتن و فرامتن، هدف ترجمه و سياست‌هاي نشر.