نمودهاي روابط فرهنگي و هنري ايران و اروپا در عصر صفويه

گزارش هاي سياحان اروپايي اين نكته را آشكار مي سازد كه در خلال تماس هاي ديپلماتيك و روابط تجاري ايران و غرب در عصر صفويه، مراودات فرهنگي و هنري نيز رخ داده كه البته دامنه آن گسترده نبوده است. اين رفت وآمدها و گزارش هاي سفرنامه ايِ حاصل از آن، ابعاد گوناگوني از وجوه تمدني ايران را بازتاب داده و به اروپا شناسانده است؛ چنانكه برخي از وجوه تمدني اروپا را در مقام مقايسه و تطبيق با ايران به دست داده است. هدف مقاله، بررسي نمودها و اَشكال تعاملات فرهنگي و هنري ميان ايران و اروپا در عصر صفويه به روش توصيفي- تحليلي است. يافته هاي پژوهش حاكي از آن است كه گسترش روابط ايران و اروپا در اين دوره، نوعي تعاملات فرهنگي و هنري را نيز  بين طرفين دامن زد كه موجب آشنايي ايرانيان با برخي از وجوه فرهنگ و هنر اروپايي در حوزه نقاشي، موسيقي و كالاهاي گوناگون گرديد و تحولاتي را در فرهنگ و هنر ايراني پديد آورد. اروپائيان نيز در همين حوزه ها و در گفتگوهاي علمي، ترجمه برخي از آثار ادبي به زبان هاي اروپايي، انتقال آثار هنري ايراني و بازتاب شيوه زندگي و فرهنگ مردم ايران به اروپا، در آشنايي و تعامل غرب با ايران عصر صفويه تلاش داشته‌اند.