بررسي و تحليل قدرت هوايي آمريكا، چالش‌هاي پيش رو و تاثير آن در قلمروهاي نفوذي اين كشور

نيروي هوايي آمريكا از سال 1990 تاكنون بطور مستمر در بحران‌ هاي فراواني در اقصي نقاط جهان به انجام عمليات پرداخته است؛ اين روند از يكسو باعث خستگي و فرسودگي ناوگان فعلي نيروي هوايي شده و از سوي ديگر، گرايش نيروي انساني با كيفيت به خدمت در نيروي هوايي آمريكا كاهش يافته و فرماندهان اين نيرو را بر آن داشته است كه در جهت فائق آمدن به اين مشكل، اقدام به نوسازي ناوگان‌ هاي هوايي با هواپيماهاي پيشرفته «اف-35» و «اف-22»، جايگزيني سوخت ‌رسان ‌هاي «كِي ‌سي-135» و «كِي ‌سي-10» با «كِي ‌سي-46» و بمب‌ افكن‌ هاي «بي-1» و «بي-2» با «بي-21» نمايند و با سياست تعديل استعداد نيروي انساني، عمده اعتبارات را به‌سمت پروژه‌ هاي پروازي سوق دهند. اين مقاله به‌دنبال كشف چالش‌ ها و مشكلات فراروي قدرت هوايي امريكا به روش توصيفي- تحليلي در قالب كتابخانه‌ اي(اسنادي) و پيمايشي- ميداني به‌كمك آمار و اطلاعات مستخرجه و منتشر شده از منابع گوناگون طي سال ‌هاي 2021 – 2019 با تاكيد بر برنامه ‌هاي بودجه‌ اي تخصيصي به نيروي هوايي و همچنين برگزاري جلسات خبرگي و توزيع پرسشنامه در يك جامعه متخصص و خبره در حوزه هوانوردي (به تعداد80 نفر) است. نتايج حاصل از تحليل تحقيق نشان مي‌ دهد كه عوامل اثرگذاري همچون؛ قدمت بالا و هزينه‌ بَر بودن نگهداري و تعمير ناوگان فعلي، پروژه‌ هاي در حال توسعه، عدم تامين اعتبار به‌موقع، طولاني‌شدن روند توليد محصولات و در نهايت عدم تحقق برنامه ‌هاي نوسازي، نيروي هوايي اين كشور را در يك وضعيت پُراسترس و تنگناي راهبردي قرار داده و ضمن ايجاد شرايط مُبهم و چندگانه، توان رزمي نيروي هوايي آمريكا را بشدت كاهش داده است.