كيهان باوري و اشاراتي به فرهنگ عامه و احكام كيفريِ ايران باستان در شاهنامه

حماسۀ ملّي ايران در برگيرندۀ باورها و سنّت هاي ديني و اجتماعي روزگاران كهن‎تري است كه بستر وقوعِ حوادثِ داستانيِ آن بوده و به طورِ استطرادي در ضمنِ بيانِ داستان‎ها مطرح شده است. از جمله اعتقاد به تأثيرِ ستارگان و صور فلكي در ظهورِ رويدادها كه به نوعي دنياي مادي را به عالم ماوراءالطبيعه پيوند مي دهد. همچنين توسّل به نيروهاي فراطبيعي نظير سحر و جادو راهي بود تا آدمي به كمكِ آن بر عجز خويش در برابر مقدرّات فايق آيد. برخي از شعاير و مناسك آييني مزديسنا در اين اثر جلوه گر شده است كه جزوي از فرهنگ و معتقداتِ عامه آن روزگار به شمار مي آيد. احكامِ كيفري و شيوه‎هاي رايج مجازات ها در آن دوران، مقوله ديگري است كه به عنوان رفتاري اجتماعي با اين اثر ادبي و حماسي پيوند خورده است. در اين مقاله كه به شيوه كتابخانه اي فراهم آمده، موضوعات مطرح شده در حدّ امكان مورد بحث قرار گرفته است.