استقلال سياسي و اقتصادي خاندان رستم و نقضي بر نظريه‌ي گفتمان «استبداد شرقي»

«استبداد شرقي» يكي از مهم ترين رويكردها و نظريه‌هايي است كه تا كنون برخي از‌انديش‌مندان غربي، از دريچه ي آن به روي‌دادهاي اسطوره‌اي، سياسي، اقتصادي و فرهنگي در شرق، نگريسته‌اند. براساس اين‌نظريه ، دولت، يا حكومت، در جوامع آسيايي، به دليلِ عوامل جغرافيايي، كم آبي و پراكندگي روستاها، به مثابه‌ي يك‌نهاد بى رقيب سياسى با حذف همه‌ي ساخت ها و نهادهاي اجتماعى، از جمله اشرافِ مستقل، به صورت نيرويي قدرت مندتر از جامعه درآمده، است؛ اما، اقداماتِ خاندانِ رستم در شاهنامه كه احتمالاً بازتابي از تجسمِ كوشش و تلاشِ طبقه ي اشراف اشكاني است، مؤيِّد اين مسئله است كه اين خاندان، با بهره مندي از پايگاهِ قدرتمندِ سياسي و اقتصادي شان، نقشِ مؤثري را در تحديد و توزيع قدرت داشتند؛ در واقع، يافته هاي پژوهش نشان مي دهد كه خاندانِ رستم با تعيين ِپادشاه در مواقع حساس و ياري رساندن به شاهان با ارتشِ مستقل و مجهز، از استقلالِ سياسي و همچنين با پرداختن به امور مستقلِ بازرگاني و دهقاني و كسب ثروتِ فراوان از روش هاي مختلف مانند غنايمِ جنگي و...، از استقلال اقتصادي نيز برخوردار بودند.