تحليل انتقادي غزليات صائب ‌تبريزي بر مبناي نظريۀ نورمن فركلاف (با رويكرد به جايگاه زهد و زاهد در انديشۀ صائب‌تبريزي)

زمينه و هدف: با توجه به ظهور آراء و ديدگاههاي جديد ادبي و ورود اين حيطه ها به مطالعات پژوهشگران ادبي از جمله رويكرد تحليل گفتمان انتقادي، لزوم توجه به آثار ادبي به شيوه هاي متفاوت امري ضروري و اجتناب‌ناپذير است. تحليل گفتمان انتقادي فركلاف يكي از شيوه هاي نوين تحليل متن است كه در آن مناسبات و روابط قدرت و ايدئولوژي در لايه هاي سه گانۀ توصيف، انسجام و تبيين مورد توجه قرار ميگيرد. روش مطالعه: اين پژوهش به شيوۀ توصيفي ـ تحليلي و بر مبناي داده كاوي به روش مطالعات كتابخانه اي انجام شده است. جامعۀ آماري اين پژوهش غزليات صائب تبريزي با محوريت توجه وي به جايگاه زاهد ميباشد. يافته ها: يافته هاي پژوهش نشان ميدهد ميتوان در لايه ها و بافتهاي زيرين و دروني غزليات صائب با محوريت زهد و زاهدان رياكار و نظام حاكم بر جامعه به مناسبات قدرت دست يافت. نتيجه گيري: بررسي غزليات صائب تبريزي با محوريت زهد از نظر واژگان، دستور (توصيف)، انسجام و سطح تبيين نشان داد كه ويژگيهاي موردتوجه فركلاف در نظريۀ تحليل انتقادي گفتمان در چهارچوب و محور ارزشهاي مختلف صوري در اين اشعار وجود دارد.