مطالعه تاثير تنش كادميم بر صفات رويشي و ميزان تجمع اين فلز تحت كشت خالص و مخلوط ذرت (.Zea mays L) و سويا (.Glycine max L)

به‌‌منظور ارزيابي اثر كادميم بر برخي از صفات ذرت (Zea mays L.) و سويا (Glycine max L.) در كشت خالص و مخلوط، آزمايشي در گلخانه دانشگاه علوم كشاورزي و منابع طبيعي ساري به‌صورت فاكتوريل در قالب طرح كاملا تصادفي با چهار تكرار اجرا شد. فاكتور اول غلظت‌هاي كادميم شامل 0، 50، 100، 150 و 200 ميلي‌گرم كادميم در كيلوگرم خاك بود. فاكتور دوم نسبت‌هاي كشت ذرت و سويا (ذرت  در كشت خالص، سويا  در كشت خالص، ذرت در كشت مخلوط و سويا  در كشت مخلوط) بود. بذرها در گلدان‌هاي پنج كيلوگرمي كشت شدند و تراكم چهار بوته در گلدان در نظر گرفته شد و دو ماه پس از كشت بذر،  بوته‌ها برداشت شدند. نتايج بدست آمده نشان داد كه غلظت كادميم شاخساره ذرت در هر دو سيستم كشت مخلوط و منفرد بيشتر از سويا بود و كشت مخلوط به‌ويژه در سطوح بالا باعث افزايش غلظت كادميم در شاخساره ذرت و سويا شد. همچنين با افزايش غلظت كادميم در خاك، غلظت اين عنصر در ريشه به‌طور خطي در تمامي سيستم‌هاي كشت افزايش يافت. ذرت نسبت به سويا در جذب و انباشت كادميم در ريشه توانايي بيشتري داشت. همچنين كشت مخلوط ذرت و سويا باعث افزايش غلظت كادميم در ريشه اين گياهان شد. به طوري كه بيشترين غلظت كادميم ريشه در كشت مخلوط براي گياهان ذرت و سويا به‌ترتيب 105.97 و 60.46 ميلي‌گرم در كيلوگرم ماده خشك ثبت شد. وزن خشك ذرت و سويا در كشت مخلوط نسبت به كشت خالص كمتر بود كه به‌نظر مي رسد جذب بيشتر كادميم در اندام‌هاي اين گياهان عامل اصلي اين موضوع باشد.