تحليل انتقادي طبيعت ‌گرايي اخلاقي مورد نظر فلانگان

فلانگان در مقاله طبيعي سازي اخلاق، نوعي طبيعت‌گرايي اخلاقي را تبيين نموده و معقول‌ترين گونه طبيعت گرايي اخلاقي را نوسازگارگرائي مي‌داند. براساس اين نوع طبيعت‌گرائي، اراده آزاد با تعيّن‌گرائي سازگار بوده و شاهد نوعي تعيّن‌گرائي علمي، در عين مسئوليت اخلاقي خواهيم بود. فلانگان در مقاله خود نقدهاي هيوم و مور در مقابل طبيعت‌گرائي اخلاقي را پاسخ مي‌دهند و از منتهي شدن طبيعت‌گرائي اخلاقي مورد نظر خويش به نوعي نسبيت‌گرائي و نيهيليسم ابائي ندارد، زيرا در هر حال ارزش و خوبي را وابسته به انسان و اكولوژي آن مي‌دانند. پژوهش حاضر ابتدا گزارشي از ماهيت طبيعي‌گرائي اخلاقي در انديشه فلانگان بيان مي‌كند. در ادامه از موارد تقويت و نقد كسبيير و راس و ريلتن در قبال ديدگاه فلانگان سخن گفته مي‌شود و در نهايت نقدهائي هستي‌شناسانه، معرفت‌شناسانه و انگيزشي و همچنين نقدهائي معطوف به پذيرش نسبي‌گرائي و نيهيليسم اخلاقي بر ماهيت طبيعت‌گرايي اخلاقي مورد نظر فلانگان ارائه مي‌شود.