معناشناسي تاريخي ادبي واژه «قسوره» در قرآن كريم

واژه «قسوره» از واژگان تك كاربرد قرآن است كه در آيه 51 سوره مدثر به كار رفته است. عالمان لغت و مفسران درباره ريشه، معنا و اصالت اين واژه ديدگاه يكساني ندارند. برخي اين واژه را معرّب از زبان فارسي و عده‌اي از زبان حبشي مي‌دانند. اين پژوهش به روش تاريخي و تحليلي به دنبال پاسخ به اين سوال است كه ريشه و معناي اين واژه چيست؟ در اشعار جاهليت، قرآن و روايات اين واژه به چه معنايي به كار رفته است و آيا مي‌توان معرّب بودن اين واژه را از زبان فارسي يا حبشي پذيرفت؟ از بررسي تفصيلي و تحليل منابع مختلف لغوي، اشعار جاهليت و كتاب‌هاي معرّب نويسان اين نتيجه به دست مي‌آيد كه اين واژه در عربي، داراي ريشه از «قسر» بوده و از آن فعل و شبه فعل ساخته شده است؛ كاربرد اين واژه در منابع كهن و اشعار جاهليت فرضيه معرّب بودن آن را از زبان فارسي و يا حبشي رد مي كند. درباره معناي اين واژه هم ديدگاه‌هاي مختلفي از سوي عالمان لغت و مفسران مطرح شده است كه بهترين ديدگاه اين است كه اين واژه به معناي شير (حيوان درنده) يا شكارچيان تيرانداز مي‌باشد.