بررسي تاثير ضايعات خاك كاشي به عنوان جايگزين سيمان بر خصوصيات بتن سازه‌اي

زباله‌هاي سراميكي از عوامل آلودگي محيط زيست هستند كه در مقابل عوامل طبيعي و شيميايي به‌سختي تجزيه مي‌گردند. استفاده از خاك ريزدانه كاشي كه تركيب شيميايي و نرمي مناسب براي جايگزيني سيمان پرتلند دارد، از يك سو باعث كاهش مصرف انرژي و آلودگي حاصله توليد سيمان مي‌شود و از سوي ديگر، اثرات زيست‌محيطي ناشي از دپوي زباله‌هاي سراميكي را كاهش مي‌دهد. هدف اين پژوهش بررسي تاثير افزودن خاك كاشي، به بتن بعنوان جايگزين بخشي از سيمان، روي خواص مكانيكي و دوام بتن مي‌باشد. آزمايشات در مرحله اول روي نمونه‌هاي مكعبي كوچك ملات و پس از كسب نتايج مثبت، روي نمونه‌هاي بتن انجام گرفت. براي ساخت نمونه‌هاي بتني از ۱۲ طرح مخلوط با جايگزيني درصدهاي مختلف خاك كاشي با سيمان و نسبت‌هاي آب به سيمان 0/45 و 0/5 استفاده شد. نتايج نشان داد كه براي نسبت آب به سيمان 0/5 ، كاهشي در مقاومت فشاري و خمشي بتن تا ۴۰ درصد جايگزيني خاك كاشي مشاهده نشد و در تمام درصدهاي جايگزيني، افت تخلخل، كاهش نفوذ يون كلر، كاهش جمع شدگي و افزايش مقاومت الكتريكي نسبت به نمونه شاهد مشاهده شد. براي نسبت آب به سيمان 0/45 ، كاهش اندكي در مقاومت‌هاي مكانيكي نسبت به نمونه شاهد مشاهده گرديد ولي پارامترهاي دوام بهبود يافت.