مقايسۀ توهين به مقدساتِ حدي و تعزيري در حقوق كيفري ايران

توهين به مقدسات در حقوق كيفري ايران مشمول دو گونه مجازات حدي و يا تعزيري است، بدين شرح كه اگر مرتكب؛ پيامبران، ائمه، يا حضرت فاطمه(ع) را دشنام دهد و يا قذف كند، جرم سب النبي (مادۀ 262 قانون مجازات اسلامي) محقق مي شود و هنگامي كه مرتكب به پيامبر، ائمه و يا حضرت فاطمه توهين كند بدون آنكه توهين به حد دشنام يا قذف برسد و نيز توهين به ديگر مقدسات اسلامي، توهين به مقدسات تعزيري موضوع مادۀ 513 قانون تعزيرات 1375خواهد بود. در اين نوشتار با روش تحليلي- تفسيري به بررسي اركان تشكيل دهندۀ توهين به مقدسات حدي و تعزيري از منظر فقهي و حقوقي مي پردازيم. نتايج تحقيق حاكي از اين است كه عامل تفكيك توهين به مقدسات حدي و تعزيري از يكديگر، هم به اعتبار نوع توهين و هم اشخاصي است كه به آنها توهين مي گردد؛ لذا، اگر توهين به پيامبران، ائمه و حضرت فاطمه(ع) مشمول دشنام و يا قذف شود، جرم حديِ توهين به مقدسات (سب النبي) محقق خواهد شد، در غير اين صورت بزه، توهين به مقدسات تعزيري به شمار مي آيد.