اثربخشي آموزش مهارت‌هاي جنسي بر خودانگاره تناسلي، پريشاني روان‏شناختي و فرانگراني زنان نابارور

مقدمه: زنان نابارور همواره در معرض اضطراب و استرس زيادي قرار دارند و اين امر كاركرد جنسي و كيفيت زندگي زناشويي آن ها را تحت تأثير قرار مي دهد. اين پژوهش، با هدف تعيين تأثير آموزش مهارت‌هاي جنسي بر خودانگاره تناسلي، پريشاني روان شناختي و فرانگراني زنان نابارور انجام شد. مواد و روش ها: طرح تحقيق نيمه‏آزمايشي از نوع پيش‏آزمون_ پس‏آزمون با گروه كنترل بود. جامعه آماري پژوهش شامل تمامي زنان نابارور مراجعه‏كننده به مركز بهداشت شهر آبادان در سال 1400 بود كه با روش نمونه گيري در دسترس تعداد 40 نفر از ميان آن ها انتخاب و به ‏طور تصادفي در دو گروه مساوي 20 نفري قرار گرفتند. ابزارهاي پژوهش شامل پرسش نامه فرانگراني، پرسش نامه افسردگي، اضطراب و استرس و پرسش نامه خودانگاره تناسلي بود. براي افراد گروه آزمايش 6 جلسه برنامه هفتگي (هفته اي 1 ساعت) اعمال شد اما گروه كنترل برنامه را دريافت نكرد. تحليل داده ها با آزمون مجذور كاي و آناليز كوواريانس چندمتغيره انجام شد. يافته ها: نتايج نشان داد كه آموزش مهارت جنسي اثر معني داري بر كاهش نمره افسردگي، اضطراب، استرس و فرانگراني آزمودني هاي گروه آزمايش داشت (P 0/05). همچنين، ميانگين نمره خودانگاره تناسلي گروه آزمايش در مرحله پس‌آزمون با نمره افراد گروه كنترل تفاوت معني داري داشت (P 0/05). نتيجه گيري: آموزش مهارت جنسي راهبردي مؤثر در بهبود علائم روان شناختي و خودانگاره تناسلي زنان نابارور مي باشد و مي توان از آن به ‏عنوان روش درماني مؤثر در مراكز ارائه‏دهنده خدمات زناشويي و ناباروري استفاده نمود.