اثربخشي درمان تنظيم هيجان مبتني بر تئوري گراس بر كيفيت خواب و شاخص ‏هاي آن در نوجوانان دختر وابسته به فضاي مجازي

مقدمه: كيفيت خواب سازه باليني مهمي است كه اجزاي دقيق تشكيل دهنده و اهميت نسبي آن در افراد مختلف متفاوت است. اين پژوهش با هدف تعيين اثربخشي درمان تنظيم هيجان مبتني بر تئوري گراس بر كيفيت خواب و شاخص ‏هاي آن در نوجوانان دختر وابسته به فضاي مجازي انجام شد.مواد و روش‌ها: پژوهش حاضر، نيمه آزمايشي با طرح پيش آزمون، پس آزمون و گروه كنترل بود. جامعه آماري شامل كليه نوجوانان دختر مشغول به تحصيل در مقطع متوسطه دوم مدارس دولتي شهر كرمانشاه در سال 1400 بود كه از بين آن‏ها با نمونه گيري تصادفي ساده تعداد 30 نفر انتخاب و به طور مساوي در در گروه آزمايش و كنترل جايگزين شدند. داده ‏ها با استفاده از چك ليست اطلاعات جمعيت‏ شناختي و پرسشنامه كيفيت خواب (Buysse و همكاران، 1989) جمع آوري شد. آزمودني ‏هاي گروه آزمايش 8 جلسه (هفته ‏اي 1 جلسه به مدت 60 دقيقه) تحت آموزش برنامه تنظيم هيجان قرار گرفتند. تجزيه و تحليل داده ها توسط روش ‏هاي آمار توصيفي و تحليل كوواريانس چند متغيره انجام شد.يافته‌ها: روند خطي تغييرات نمره كل كيفيت خواب در آزمودني‏ هاي گروه آزمايش در مراحل پيش‏ آزمون و پس‏ آزمون معني دار بود و كيفيت خواب بهبود يافت (0.007=p). همچنين، درمان تنظيم هيجان تأثير معني داري بر بهبود شاخص‏ هاي خواب در نوجوانان دختر وابسته به فضاي مجازي داشته است (p 0.05).نتيجه‌گيري: برنامه درماني تنظيم هيجان سبب ارتقاي كيفيت خواب در نوجوانان دختر وابسته به فضاي مجازي شد. استفاده از اين برنامه درماني توسط متخصصان در ارتقاي سلامت رواني-رفتاري نوجوانان دختر وابسته فضاي مجازي توصيه مي‏شود.