بررسي هم‌افزايي داروي فلورويوراسيل و هارمين در القاي آپوپتوز رده سلولي AsPC-1 و بيان ژن‌هاي آپوپتوتيك

هدف: سرطان پانكراس يكي از كشنده‌‌ترين سرطان‌‌هاي مربوط به سيستم دستگاه گوارش در جهان محسوب مي‌شود. با توجه به افزايش مقاومت سلول‌هاي سرطاني به شيمي‌درماني و عوارض جانبي آن، نياز به داروهايي با عوارض جانبي كمتر و همچنين داراي منشأ طبيعي احساس مي‌شود. روش ها: در اين تحقيق تجربي به بررسي اثر هارمين و استفاده توأم آن با فلورويوراسيل براي القاي آپوپتوز در سلول‌هاي سرطاني پانكراس، رده‌ سلولي AsPC-1 پرداخته شد. براي مطالعه اثرات سايتوتوكسيك از روش رنگ‌سنجي و سميت سلولي براي بررسي تعيين نوع مرگ سلولي از روش رنگ‌آميزي‌(4,6-Diamidino-2-phenylindole dihydrocholoride) DAPI  و تست   Annexin V/‌PI (Annexin-V Propidium Iodide) استفاده شد. ميزان بيان ژن‌هاي آپوپتوزي P53, ‌BAX, Caspase-3 و Caspase-9 با روش Real time-PCR اندازه‌گيري شد. داده‌ها با روش آماري (آزمون واريانس يك‌طرفه آنووا) در سطح معناداري P 0.05 و با نرم افزار spss نسخه 16 آناليز شد. يافته ها: يافته‌هاي حاصل از روش MTT نشان داد كاربرد توأم هارمين با غلظت 20 ميكروگرم بر ميلي‌ليتر و فلورويوراسيل با دُز 10 ميكروگرم بر ميلي‌ليتر سبب كاهش رشد (05/IC50, P 0) رده AsPC-1 شد. نتايج به دست‌آمده از رنگ‌آميزي DAPI و تست انكسين القاي آپوپتوز را در نمونه‌هاي تحت آزمايش نشان داد. همچنين نتايج تست ريل‌تايم نيز نشان داد بيان ژن‌هاي ،P53 كاسپاز 3،BAX  و كاسپاز 9 در گروه‌‌هاي آزمايش نسبت به گروه كنترل افزايش معنادار (‌P 0/05) يافته است. نتيجه گيري: نتايج نشان داد كاربرد هم‌زمان هارمين و فلورويوراسيل به‌دليل داشتن سيتوتوكسيسيته بالا باعث القاي آپوپتوز در سلول‌هاي سرطاني پانكراس و كاهش غلظت مصرفي داروي شيمي‌درماني مي‌شود. بنابراين مي‌توان آن را به‌عنوان كانديدايي جهت همراهي با داروي سرطان پيشنهاد كرد.