بررسي تجارب زيسته استادان دانشگاه از به‌كارگيري آموزشي تلفن همراه در دوران همه‌گيري كوويد-۱۹: مطالعه كيفي

هدف: هدف از پژوهش حاضر بررسي تجارب زيسته استادان دانشگاه فرهنگيان از به‌كارگيري آموزشي تلفن همراه در دوران همه‌گيري كوويد-۱۹ بود.روش پژوهش: اين پژوهش كيفي با استفاده از روش پديدارشناسي اجرا شد. روش گردآوري اطلاعات، استفاده از مصاحبه نيمه ساختاريافته بود. براين اساس، با رويكرد نمونه‌گيري هدفمند و روش معيار، استادان دانشگاه فرهنگيان در سال تحصيلي ۱۴۰۰-۱۴۰۱ كه در حوزه آموزش از تلفن همراه استفاده كرده بودند، انتخاب شدند و درنهايت با مصاحبه عميق با ۸ نفر اشباع نظري حاصل شد. تحليل مصاحبه‌ها، با استفاده از الگوي هفت مرحله‌اي كلايزي با كمك نرم‌افزار مكس كيودا ۱۲ به‌عنوان ابزار تحليل داده‌ها انجام گرفت.يافته‌ها: پس از استخراج و دسته‌بندي موضوعي، هفت مضمون اصلي و ۴۹ مضمون فرعي شناسايي شد. مضامين اصلي شامل به‌كارگيري از نرم‌افزار و محتواي آموزشي، توليد محتوا، استفاده از سامانه‌هاي آموزشي، مديريت و انتقال داده‌ها، ارتباطات آموزشي، مديريت تجهيزات، مديريت زمان طبقه‌بندي شد.نتيجه‌گيري: يافته‌هاي پژوهش نشان مي‌دهد كه تلفن همراه مي‌تواند به‌عنوان يك ابزار آموزشي در حوزه آموزش و تدريس در دانشگاه مورداستفاده قرارگيرد و اساتيد براي پيشبرد اهداف آموزشي خود از تلفن همراه استفاده نمايند.