بررسي امكان پيش‌بيني زود‌هنگام ناسازگاري پيوند گيلاس با استفاده از روش درون‌شيشه‌اي

تعيين ناسازگاري پيوند ممكن است مدت‌ها به طول انجامد اما با استفاده از روش‌هاي درون شيشه‌اي در مدت زمان كوتاه مي‌توان به اين مهم دست يافت. اين مطالعه سال  1399-1398 در مركز تحقيقات و آموزش كشاورزي و منابع طبيعي خراسان رضوي با هدف بررسي امكان پيش‌بيني ناسازگاري پيوندگيلاس و مقايسه ميزان فنل كل و پراكسيداز در پيوندهاي سازگار و ناسازگار در قالب آزمايش فاكتوريل بر پايه طرح كامل تصادفي با سه تكرار انجام شد. فاكتور اول پيوندك در چهار سطح بينگ ، تكدانه ، سياه مشهد و عدلي ، فاكتور دوم پايه در چهار سطح گيزلا- 5، گيزلا- 6 (شاهد سازگار)، محلب- 168 و جي‌اف- 305 (شاهد ناسازگار) بود. نتايج نشان داد بيشترين و كمترين درصد گيرايي پيوند، به ترتيب در رقم بينگ روي پايه گيزلا-6 با ميانگين 21/64 درصد و بينگ روي پايه جي‌اف- 305 با ميانگين 1/1 درصد بود. بيشترين تعداد برگ و رشد طولي پيوندك در پيوند بينگ روي گيزلا-6 بود. بيشترين تعداد و طول ريشه، به‌ترتيب در پيوند تكدانه روي گيزلا- 6 و بينگ روي گيزلا- 6 مشاهده شد. بيشترين  فنل كل در پيوند، تكدانه روي جي‌اف- 305 و كمترين فنل كل در پيوند، تكدانه روي گيزلا- 5 بود. بيشترين و كمترين ميزان فعاليت پراكسيداز به ترتيب در محل پيوند بينگ روي جي‌اف- 305 و سياه مشهد و بينگ روي گيزلا- 6 مشاهده شد. به‌طور‌كلي ميزان فنل كل و پراكسيداز در محل پيوند، ارقام گيلاس روي پايه ناسازگار جي‌اف- 305 نسبت به پايه سازگار گيزلا-6 بيشتر بود. بنابراين به نظر مي‌رسد مي‌توان از سنجش تركيبات فنلي و پراكسيداز براي انجام پيش غربالگري پيوندهاي ناسازگار استفاده نمود.