ارائه مدل ساختاري پيش‌بيني بهزيستي روان‌شناختي بر اساس عملكرد خانواده، خوش‌بيني و تاب‌آوري با ميانجيگري كفايت اجتماعي

هدف: هدف اين پژوهش، ارائه مدل ساختاري پيش‌بيني بهزيستي روان‌شناختي بر اساس عملكرد خانواده، خوش‌بيني و تاب‌آوري با ميانجيگري كفايت اجتماعي بود. روش پژوهش: اين پژوهش توصيفي با روش همبستگي با مدل معادلات ساختاري بود كه از جامعه دانشجويان پرديس علامه طباطبايي اروميه (ويژه خواهران) و پرديس شهيد رجايي اروميه (ويژه برادران) با روش نمونه‌گيري در دسترس، 250 نفر انتخاب شدند. در اين پژوهش از پرسشنامه‌هاي بهزيستي روان‌شناختي ريف، 1989، عملكرد خانواده مك مستر اپستاين و همكاران، 1950؛ خوش‌بيني (جهت‌گيري زندگي) شي‌ير و كارور 1985؛ تاب‌آوري كونور و ديويدسون (2003) و كفايت اجتماعي فلنر (1990) استفاده شد. يافته‌ها: نتايج نشان داد بين تاب‌آوري و بهزيستي روان‌شناختي مثبت (β=0/240, P 0/01). ضريب مسير كل بين خوش‌بيني و بهزيستي روان‌شناختي مثبت و در سطح 0/01معنادار است (β=0/317, P 0/01). همچنين ضريب مسير كل عملكرد خانواده و بهزيستي روان‌شناختي منفي (β=0/225, P 0/01). ضريب مسير بين كفايت اجتماعي و بهزيستي روان‌شناختي مثبت و در سطح 0/01معنادار است (β=0/225, P 0/01). ضريب مسير غيرمستقيم بين تاب‌آوري (β=0/089, P 0/01) و خوش‌بيني (β=0/094, P 0/01) و بهزيستي روان‌شناختي مثبت و ضريب مسير غيرمستقيم بين عملكرد خانواده و بهزيستي روان‌شناختي (β=0/110, P 0/01) منفي و در سطح 0/01 معنادار است. نتايج: نتايج نشان داد تاب‌آوري و خوش‌بيني به صورت مثبت و معنادار و عملكرد خانواده به صورت منفي و معنادار بهزيستي روان‌شناختي را پيش‌بيني مي‌كند و كفايت اجتماعي به صورت مثبت و معنادار رابطه بين تاب‌آوري و خوش‌بيني و به صورت منفي و معنادار رابطه بين عملكرد خانواده و بهزيستي روان‌شناختي را ميانجيگري مي‌كند.